Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2016/13949 · K. 2018/27

11. Hukuk Dairesi         2016/13949 E.  ,  2018/27 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/02/2016 tarih ve 2013/230-2016/141 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacılar vekili, davalılardan .... tarafından üretilen ve davalı ....'ne ait tüpün takılı olduğu şofben ile banyo yapmakta olan müvekkillerinin oğlu ...'un karbonmonoksit zehirlenmesi sonucu vefat ettiğini, davalı ... şirketinin de davalı ....'nin zorunlu sorumluluk sigortacısı olduğunu, davalı ....'nin bayileri üzerindeki denetim ve kontrol yükümünü yerine getirmediğini, bayi dışındaki yetkisiz kişilerin tüp takmalarına imkan verilmesi, tüpün tüketicilere teslim ile tüketiciler tarafından takılmasının sağlanması, banyoya kurulmuş şofben için tüp servis edilmesi, teknik eksikliklere rağmen tüp montajının yapılması gibi hususların davalı ....'nin sorumluluğuna sebebiyet verdiğini, şofbende, içeride biriken gazın tehlike sınırına geldiğinde yanmayı durduran sensörün bulunmaması ve şofbenin banyoya kurularak kullanılmasının da ....'ni sorumlu yaptığını ileri sürerek her bir davacı için şimdilik 25.000'er TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan, 15.000'er TL manevi tazminatın davalılar .... ve ....'nden olay tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı .... vekili, karbonmonoksitin atmosfere atılmamasının şofbenin baca bağlantısının davacı ya da şofben teknik servisince uygun yapılmadığını ortaya koyduğunu, vefatın müvekkilinin ürettiği tüpten kaynaklanmadığını, tüpün bir gaz kaçağının ya da ayıbının bulunmadığını, bacanın yapılmasının davacıların, şofbenin bacayla bağlantısının ise şofben imalatçısının sorumluluğunda olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ...Ş. vekili, müvekkilinin, tüpün infilak etmesi, gaz kaçırması, yangın çıkarması gibi haller için teminat verdiğini, davacılardan ...'un olaydan bir hafta önce tüplü şofbenin bağlantı borusunu baca deliğinden çıkarıp yerine soba borusunu taktığını, şofben bağlantı borusunun açıkta ve banyo içerisinde bıraktığını, vefat nedeniyle uğranılan zararın teminat dışında kaldığını, tüpün sağlam olduğunu, gaz kaçırmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı .... vekili, soruşturma dosyasında toplanan delillerden şofbenin bağlantı borusunun bacadan çıkarılarak yerine odun/kömür soba borusunun takıldığının anlaşıldığını, şofbenin üretim hatasından değil, kullanıcı hatasından kaynaklanan bir zarar bulunduğunu, şofbenin 1993 yılında üretildiğini, kullanım ömrünün 10 yıl olduğunu, TS standartlarında 1993 model şofbenler için baca sensöründen söz edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi kök ve ek raporları ile tüm dosya kapsamına göre, davacılardan ...'un olaydan bir hafta kadar önce şofbenin baca bağlantısını baca deliğinden çıkararak banyo içinde açıkta bıraktığı, ...'un baca bağlantısı olmayan şofbeni kullanmak istemesi sonucunda banyoya dolan karbonmonoksit intoksikasyonundan vefat ettiği, karbonmonoksit gazının şofbenin kusur ve hatasından değil, baca bağlantısının yapılmamasından açığa çıktığı, davacı ... ve vefat eden ...'in 4/8'er oranında kusurlu bulunduğu, şofbenin imalatında bir ayıba rastlanmadığı, LPG tüpünden ve bağlantılarından sızan bir gazın da bulunmadığı, bu itibarla davalılara kusur atfedilemeyeceği, tüpün infilakı, gaz kaçırması ve yangın çıkarması sonucu meydana gelen hasarlar için teminat veren davalı ... şirketinin de bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 08/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.