Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2016/1402 · K. 2016/3259

8. Hukuk Dairesi         2016/1402 E.  ,  2016/3259 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil ... ile ... ve müşterekleri aralarındaki Tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen ... gün ve 279/597 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Davacı, davalıların yakın mirasbırakanı (davacının kardeşi) ...'in dava konusu ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazlardaki kök mirasbırakanları annelerinden intikal eden miras paylarının tamamını ... tarihli adi yazılı sözleşme ile kendisine sattığını açıklayarak, nizalı taşınmazlarda mirasbırakanları ...'ten davalılara intikal eden paylarının iptali ile adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir. Davalılar vekili, davacının dayandığı ... tarihli adi yazılı sözleşme altındaki imzanın vekil edenlerinin mirasbırakanı ...'e ait olmadığını, uyuşmazlık konusu taşınmazlardaki paylara karşılık davacının herhangi bir ödemede bulunmadığını, sözleşmenin hukuken geçersiz olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne, ..., ... ve ... sayılı parsellerdeki kök muris ...'den davalıların yakın miras bırakanı ...'e miras yoluyla intikal eden payların iptali ile iptal edilen bu payların davacı adına tapuya tesciline (...'ten eşi ...'e ondan da oğlu ...'e intikal eden payların ayrı tutularak ve veraset belgeleri göz önünde bulundurularak) karar verilmesi üzerine, hüküm, davacı vekili ile davalılar vekili tarafından hükümde payların gösterilmediği bu nedenle infaz kabiliyeti bulunmadığı gerekçeleri ile ayrı ayrı temyiz edilmiştir. Mahkemenin önceki kabule ilişkin hükmünün temyizi üzerine, Dairemizin ... tarihli ilamında özetle "...nizalı taşınmazlarda sadece ...'ten davalıların yakın miras bırakanı ...'e miras yoluyla intikal eden payların davacıya devredildiği gözetilerek sadece bu paylar bakımından iptale karar verilmesi gerekirken, temlik edilmediği halde ...'in 31.12.1990 tarihinde vefatı sonrasında ...'e intikal eden payları da kapsar şekilde iptal ve tescile karar verilmesi doğru olmamıştır. " denilmek suretiyle bozma sevk edilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Bozma ilamına uyulmakla davanın tarafları için lehte ve aleyhte usuli kazanılmış hak oluşturur. Mahkemece kurulan hükümde iptaline karar verilen pay oranları belli olmadığı gibi bu şekilde kurulan bir hükmün infazı da mümkün bulunmamaktadır. Mahkemelerin bir görevi de anlaşılır, infaza elverişli tereddüte mahal bırakmayacak açık, somut ve hiçbir duraksamaya mahal bırakmayacak biçimde anlaşılır kararlar vermek olmalıdır. Bu husus yargıda açıklık ve netlik prensibine aykırıdır. Hükmün yeterli açıklıkta olmaması, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek, Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir. (Hukuk Genel Kurulu-2007/14-778 E., 2007/611 K. sayılı kararı). Şu halde, kök miras bırakan ...'ten davalıların yakın miras bırakanı ...'e mirasen intikal eden payların belirlenmesi (... kalan payı ayrı tutularak), gerek duyulduğu takdirde pay miktarlarının hesabı bakımından bilirkişiden denetime elverişli rapor alınması, bu şekilde belirlenen ve iptali ile davacı adına tescili gereken pay oranının hükümde açıkça gösterilmesi gerekir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı vekili ile davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 1.676,05 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 25.2.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.