Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2016/1414 · K. 2017/1149

11. Hukuk Dairesi         2016/1414 E.  ,  2017/1149 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/06/2015 tarih ve 2014/658-2015/484 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka hesabında bulunan 3.900,00 TL'nin 21.06.2006 tarihinde, Kuveyttürk Katılım Bankası ... Şubesi'nde dava dışı ... isimli sahte kimlik kullanılarak açılan hesaba EFT yoluyla havale edildiğini, müvekkilinin böyle bir işlem yapmadığı gibi anılan şahsı da tanımadığını, müvekkilinin meydana gelen olay nedeniyle şikayetçi olduğunu ve kamu davası açıldığını, müvekkili gibi yaklaşık 40 kişinin dolandırıldığını tespit edildiğini, davalının internet bankacılığını kullanan müşterilerinin güvenliğini sağlaması gerektiğini, davalının gerekli güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, 3.900,00 TL'nin olay tarihi olan 21.06.2006 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, müvekkilinin üzerine düşen güvenlik önlemlerini aldığını, meydana gelen olayda herhangi bir kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını aksine, davacının alması gereken güvenlik tedbirlerini almadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, meydana gelen olayda davalının sorumluluğunun sabit olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 3.900,00 TL'nin 21.06.2006 tarihinden itibaren ticari avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 199,81 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.