Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2016/14150 · K. 2018/1454

2. Hukuk Dairesi         2016/14150 E.  ,  2018/1454 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından, her iki dava ve fer'ileri ile ortak çocukların geçici olarak kuruma yerleştirilmesine dair verilen karar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 06.02.2018 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... ile vekili Av. ... geldiler. Karşı taraf davalı-davacı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mevcut delil durumuna göre zina eyleminin ispatlandığının anlaşılmasına göre, davacı-davalnın aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Taraflar arasında görülen boşanma davasında ortak çocukların velayetleri davalı- davacı babaya bırakılmış, ancak davacı-davalı babanın ise çocukları bakıp besleyecek bir ortamının bulunmadığı, kendisinin iki yıldan beri bir depoda yatıp kalktığı, eşi ...’dan çekindiği, çocukların bu haliyle babalarına teslim edilmesinin de uygun olmayacağı, bununla birlikte babanın düzenli bir hayat ve ortam sağlaması halinde velayet görevini danışmanlık tedbiriyle birlikte yerine getirebileceği, bu aşamaya gelinceye kadar da çocukların kurum korumasına alınmalarının çocukların yararına olacağı gerekçesiyle ortak çocukların velayetlerinin babaya vermekle beraber 5395 sayılı çocuk koruma kanunun 5.maddesi uyarınca çocukların geçici olarak bir kuruma yerleştirilmelerine karar vermiştir. Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden, babanın kendi beyanlarından anlaşıldığı üzere; sabit bir ikametgahının ve çocukların gelişimi için gerekli, düzenli bir ev hayatının olmadığı, çocukların barınmalarını sağlayacak sağlıklı bir ortamı hazırlayamadığı, kaldı ki mahkeme tarafından alınan 16.04.2015 ve 23.06.2015 tarihli uzman raporlarında da danışmanlık ve eğitim tedbirlerinin uygulanmak suretiyle velayetin anneye verilmesinin tavsiye edildiği, ortak çocukların da annelerini istediği, erkek çocuğunun beyanına göre de babanın çocuklara fiziksel şiddet uyguladığı, karar tarihinden sonra Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı uzmanınca hazırlanan 14.06.2016 havale tarihli sosyal inceleme raporunda da danışmanlık tedbiri uygulanmak suretiyle kurum yerine baba çocukları alana kadar anne yanında kalmalarının uygun olacağının belirtildiği, baba tarafından ortak çocuk ...'a davacı-davalının eski ortağının cinsel istismarda bulunduğuna dair iddiasını da ispatlayamadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, 2006 doğumlu ... ve 2007 doğumlu ...'un anne sevgi, şefkat ve ilgisine muhtaç yaşta oluşları ile üstün yararları dikkate alındığında 5395 sayılı kanunun 5/a. maddesi uyarınca danışmanlık tedbiri uygulanmak suretiyle velayetlerinin davacı-davalı anneye bırakılması gerekirken, yanılgılı kanaat ile velayet hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.680,00 TL. vekalet ücretinin Mehmet'den alınıp Neziha'ya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.02.2018 (Salı)