Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2016/14507 · K. 2018/5677

11. Hukuk Dairesi         2016/14507 E.  ,  2018/5677 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23.06.2015 tarih ve 2014/1112-2015/595 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin 18/08/2007 tarihinde noterden devir etmesine rağmen 31/12/2009 tarihinde ikinci hesap döneminde tescil edildiğini, müvekkilinin birinci ve ikinci hesap döneminde şirket ortağı olarak herhangi bir gelir almadığı gibi şirketin tüm masraflarına ortak olduğunu, müvekkilinin şirket ortaklığının 30/04/2007 tarihinde sona erdiğini şirket ortakları ile müdürlerine bildirmesine rağmen zorunlu ortak olarak kağıt üzerinde 31/12/2009 tarihine kadar devam ettiğini, devrin ortaklar kurulu kararı olmaksızın hüküm bulamadığından gerçekte müvekkili hissesini davalı ...'e devretmiş olmasına rağmen şirket faaliyetinden dolayı vergi dairesi ve ... tarafından çıkartılan borçlardan oluşan toplam 106.578,70 TL'nin müvekkili tarafından zorunlu olarak ödendiğini, bu ödeme kadar davalıların haksız olarak zenginleştiğini, alacağının tahsili için başlattığı icra takibine borçluların haksız ve hukuka aykırı olarak itiraz ettiklerini ileri sürerek itirazın iptali ile davalı şirketin ödemediği kar payına, davalıların edimlerini ifa etmemeleri nedeniyle müvekkilinin uğradığı zararın tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekili, davacının talep ettiği safi kar payının hukuka aykırı olduğunu, Yüksek ... İth. İhr. Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borçlarının Ağustos 2008 yılında sıfırlandığını, davacının vergi borçlarını kendisinin ödediği, müvekkilinin sebepsiz zenginleştiği iddiasının yersiz olduğunu, müvekkilinin vergi borçlarını ödediğini, müvekkilinin 2007/2009 yılları arasında işçi maaşlarını cebinden ödediğini, ilgili şirketin varlığı süresi boyunca her zaman zararda bulunmakla birlikte tasfiye edildikten sonra da borçlarının halen devam ettiğini, şirketin borçları dolayısıyla müvekkilinin ticari itibarının zedelendiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı şirketin ... ve vergi borçlarını ödediğine dair hiçbir belge bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının itirazın iptali davası dışında kalan istemleri için usulünce açılmış bir dava bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.