Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/14759 · K. 2019/12604

22. Hukuk Dairesi         2016/14759 E.  ,  2019/12604 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 21.08.2006-22.11.2013 tarihleri arasında davalıya ait mağazada müdür yardımcısı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin disiplin kurulu kararı doğrultusunda 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25-II/e maddesi gereğince tazminatsız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, feshin haklı bir sebebe dayanmadığını ileri sürerek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, davacının fazla çalışma ücretinin ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz Başvurusu: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Somut uyuşmazlıkta davacı işçi işverence yapılan haksız disiplin soruşturması sonucunda haklı bir sebep olmadan işten çıkartıldığını, davalı taraf ise feshin İş Kanunu'nun 25/2-e bendine göre haklı sebebe dayandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. Dosya kapsamından, davacının iş sözleşmesinin ... 9.Noterliği'nin 22.11.2013 tarih ve ... yevmiye nolu ihtarnamesi ile iç denetim sırasında eksik ürün teslimatı yaptığı, Çaykur ürünlerinin içinde sahte ürünler olduğunun ve satışının yapıldığının tespit edildiği, 2013 Nisan ayında... isimli müşterinin mağazada emanette bekleyen 32 koli Çaykur Rize 1 Kg ürünün 4 koli eksik teslim edildiği, bu eksikliği .. . isimli bir başka müşterinin emanetinden prosedür ve talimatlara aykırı olarak giderdiği, .... isimli müşteriye 4 koli Çaykur faturası kesilmeden ve ödemesi alınmadan teslimat yaptığı gerekçesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 II/e maddesi gereğince feshedildiği anlaşılmaktadır. Davacı savunmasında yönetici .....'ın talimatı üzerine müşteriye verilmek üzere emanet ürün aldığını, ürünün sahte olduğundan haberinin olmadığını, sahte ürünün teslim edildiği gün haftalık iznini kullandığını, izinli olduğu gün müşterinin mağazaya gelerek alışveriş yaptığı ve emanetteki ürünlerin teslim edildiğini, suç teşkil edecek bir kusurunun olmadığını ifade etmiştir. Yapılan yargılama sonucunda mahkemece mağaza müdürü tarafından davacıya bir müşterinin siparişini, beklemekte olan başka bir müşterinin siparişi ile tamamlama talimatı verildiği, böylelikle hazır olan müşterinin bekletilmediği, bu durumun işyeri uygulaması halini aldığı, ürün teslimatı yapıldığında davacının haftalık izinde bulunduğu, feshe konu eylem ile ilgili davacı hakkında suç duyurusunda bulunulmadığı ve buna ilişkin kanaati kuvvetlendiren herhangi bir delilin dosyaya ibraz edilmediği, itham edilen olaylar ile davacının kişisel menfaat temininin söz konusu olmadığı gerekçesiyle feshin haklı bir sebebe dayanmadığı sonucuna varılmıştır. Ne var ki, kararda bir taraftan feshin haksız olduğu kanaatine varılıp, diğer taraftan “son ücret bordrosu ile tahakkuk ettirilen izin ücretinin ve aylık ücretin tamamının işyeri deposunda mal sayımı sonrası çıkan açığa veya sahte çıkan çaykur çayına mahsup edilmesine” dair bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalı olmuştur. İşverenin 22.11.2013 tarihli fesih yazısında davacıya isnat edilen birçok fiil bulunmakta olup, mahkemece dosya kapsamındaki deliller yeterince değerlendirilmeden yetersiz ve çelişkili gerekçe ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. İşverence işyeri deposunda mal sayımı sonrasında açık çıktığı, Çaykur çayının da sahte çıktığı ileri sürülmüş olup, bu açık miktarı davacının ücretinden mahsup edildiğine göre, mahkemece feshin haklılığı bağlamında değerlendirme yapılırken, mahsup işleminin yerinde olup olmadığının da denetlenmesi gerekir. Eksik inceleme ve çelişkili gerekçe ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir. 2-Mahkemece fazla çalışma alacağından yapılan indirim hariç olmak üzere reddedilen miktar 806,00 TL ve reddedilen ulusal bayram ve genel tatil ücreti miktarı 100,00 TL olup, kabul ve ret oranına göre davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi yerinde ise de, yargılama giderinin yargılama giderinin paylaştırılmasında kabul ve ret oranın gözetilmemesi hatalıdır. 3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 33 güne isabet eden izin ücretinin 1.653,10 TL olduğu ancak, davacının son ücret bordrosunda tahakkuk ettirilen izin ücretinin ve aylık ücretin tamamının (asgari geçim indirimi hariç) işyeri deposunda mal sayımı sonrası çıkan açığa veya sahte çıkan ÇayKur çayına mahsup edildiği, takas yapıldığının ücret bordrosundan tespit edildiği ifade edilmiştir. Mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek, “son ücret bordrosu ile tahakkuk ettirilen izin ücretinin ve aylık ücretin tamamının işyeri deposunda mal sayımı sonrası çıkan açığa veya sahte çıkan çaykur çayına mahsup edildiği anlaşılmakla ve talep ile sınırlı kalmak suretiyle sadece dava dilekçesindeki miktar yönüyle talebin kabulüne” karar verilmiştir. Böylece bozma kararının 1. bendinde belirtildiği gibi, gerekçede çelişki oluşturulmak suretiyle, mahsuba rağmen taleple bağlı kalınarak hüküm kurulması yerinde değildir. Alacağın bir kısmının talep edildiği kısmi davada, mahkemece alacak miktarının tamamı belirlendikten sonra, taleple bağlı kalınarak karar verilmesi gerekir. Somut olayda ise mahkemece, mahsup işlemine değer verilip verilmediği karardan net olarak anlaşılamamaktadır. Hal böyle iken, davacının sonuç itibariyle hak kazandığı yıllık izin ücreti belirlenmeden taleple bağlı kalınarak, 100,00 TL izin ücretine hükmedilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir. Sonuç: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.06.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.