Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/1482 · K. 2019/10519

9. Hukuk Dairesi         2016/1482 E.  ,  2019/10519 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı şirket yetkilisi tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili özetle; davacının 15.05.2012 tarihinden iş akdinin haksız olarak feshedildiği 23.09.2013 tarihine kadar şoför olarak çalıştığını, haftanın yedi günü 08.30-19.00 saatleri arasında çalıştığını, son aylık net ücretinin 1,300,00 TL. olduğunu, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı şirket özetle, davacının haksız ve kusurlu davranışları nedeniyle işverenini zarara uğrattığını, geçerli bir mazereti olmadan keyfi davranışlarda bulunarak işe gelmediğini, işyerinde kendisine verilen görevleri de gerektiği gibi ifa etmediğini, davacının keyfi tutum ve davranışları nedeniyle iş akdinin feshine sebep olduğunun davacıya noter ihtarıyla bildirildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davacı vekili ile davalı şirket yetkilisi temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Somut uyuşmazlıkta; yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verildiğinden, kabul edilen miktar üzerinden vekille temsil edilen davacı lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13/2. maddesine göre, 1.500,00 TL. maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 718,54 TL. vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi isede; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. F)Sonuç: Temyiz olunan kararın davacı lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin paragrafının çıkartılarak yerine ; “Davacı vekil ile temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT.sinin 13/1. maddesi uyarınca belirlenen 1.500,00 TL. ücreti vekaletin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.