Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2016/1501 · K. 2016/5262

12. Ceza Dairesi         2016/1501 E.  ,  2016/5262 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 1-Sanık ... hakkında, 2863 sayılı Kanunun 70/1, TCK'nın 62, 50/1-a, 52/2, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet. 2-Sanık ... hakkında, 2863 sayılı Kanunun70/1, 52/2, 53/1, 58/6; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nın 52/2, 53/1, 54, 58/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet. 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A-)Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; ...İl Emniyet Müdürlüğü'nce yapılan istihbari çalışma neticesinde, sanık ...'in seyahat ettiği yolcu otobüsü ile ...iline gelmekte olduğu ve yanında çok sayıda sikke taşıdığına dair bilginin edinilmesi üzerine, ...Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı arama iznine binaen sanık ...'in içerisinde bulunduğu yolcu otobüsünün durdurulduğu, sanığın üzerinde yapılan aramada davaya konu 55 adet 2863 sayılı Kanun kapsamında sikkenin ele geçirildiği ve sanığın rızaen teslimi üzerine sikkelerin muhafaza altına alınarak ...Müze Müdürlüğüne teslim edildiği, sikkeler hakkında aldırılan bilirkişi raporunda, tamamının 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlıkları olduğunun tespit edildiği, bu tespitler üzerine sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, sanık ...'in verdiği ifadelerinde, davaya konu sikkeleri tanımadığı bir kişiden cep telefonu ile takas ederek aldığını, ticaret kastının olmadığını beyan ettiği, davaya konu eserlerin sanık tarafından ticari maksatla satın alındığına, kabul edildiğine ve satışa arz edildiğine dair dosyada somut ve kesin bir delil bulunmadığı, bu bakımdan sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70/1. maddesinde düzenlenen “kültür varlığını izinsiz bulundurma” suçunu oluşturduğu, tüm bu nedenlerle sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde bir aykırılığın bulunmadığı anlaşılmakla, Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, B-)Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; ...İl Emniyet Müdürlüğü'nce yapılan istihbari çalışma neticesinde, sanık ...'in evinde de çok sayıda kültür varlığı bulundurduğu bilgisine ulaşıldığı, ...Sulh Ceza Mahkemesinin 01.02.2008 tarih, 2008/89 değişik iş sayılı arama ve el koyma kararına binaen, sanığın ikametinde yapılan aramada 42 adet sikke, 4 adet pul, 2 adet kılıç, 2 adet süngü, 1 adet hokka ile 1 adet tabaktan oluşan kültür varlıklarının ele geçirildiği ve el koyma işlemleri yapılarak Müze Müdürlüğüne teslim edildiği, eserler hakkında aldırılan bilirkişi raporunda, tamamının 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlıkları olduğunun belirlendiği, yine sanığın evinde yapılan aramada 6136 sayılı Kanuna aykırı nitelikte tabanca ve bıçağın da ele geçirildiği, bu tespitler üzerine sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından davanın açıldığı, sanık ...'in verdiği ifadelerinde, kendisinin tarihi eserlere merakının olduğunu, evinde şark köşesi yaptığını, ticaret kastının olmadığını beyan ettiği, davaya konu eserlerin sanık tarafından ticari maksatla satın alındığına, kabul edildiğine ve satışa arz edildiğine dair dosyada somut ve kesin bir delil bulunmadığı, bu bakımdan sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70/1. maddesinde düzenlenen “kültür varlığını izinsiz bulundurma” suçunu oluşturduğu, yine sanık ...'in evinde 6136 sayılı Kanuna aykırı nitelikte hem bir tabanca hem de bir bıçak bulunmuş ise de, TCK'nın 44. maddesi uyarınca sanığın sadece cezası daha ağır olan 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesinden sorumlu olacağı anlaşılmakla, Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 26.11.2013 tarihli bozma kararı sanık aleyhine olmasına rağmen, 1412 CMUK'un 326 ve 5271 sayılı CMK'nın 307. maddelerine aykırı olarak sanığın duruşmaya katılımı sağlanıp bozma kararına karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Kabule göre de; 1-Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4 ve 5/2. maddeleri uyarınca 450 TL den fazla olamayacağı gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde uyarınca gün adli para cezası belirlenerek fazla adli para cezası tayini, 2-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinin gerekmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.