Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/15020 · K. 2019/16568

22. Hukuk Dairesi         2016/15020 E.  ,  2019/16568 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketlerde kaynakçı ustası olarak 07.07.2009-20.03.2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davalılar tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, ancak iş sözleşmesi feshedilirken tazminatlarının ödeneceği vaadiyle baskı altında istifa, ibraname başlıklı birtakım belgeler imzalatıldığını, haftanın yedi günü 08.00-20.00 saatleri arasında, ulusal bayram ve genel tatil günleri dahil çalıştığını, ancak karşılığının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı ... İnşaat Makinaları Ticaret ve San. A.Ş. vekili, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir. Davalı ...Ş. vekili, davacının kendi isteği ile istifa ettiğini, zorla belge imzalatılmasının söz konusu olmadığını, davacının talep konusu alacaklarının tam ve eksiksiz ödendiğini, herhangi bir alacağı bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve fazla mesai süresinin hesaplanması noktasındadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir. Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir. Somut olayda, davacı, davalılar nezdinde kaynakçı ustası olarak haftanın yedi günü 08.00-20.00 saatleri arasında, çalıştığını beyan etmiş olup; mahkemece hükme esas bilirkişi raporunda, davalı savunması ve davalı tanık beyanları ile işin niteliği dikkate alınarak, davacının kış aylarında (Kasım-Nisan arası dönem) haftanın beş günü 08.30-18.00 saatleri arasında, cumartesi ise 08.30-13.00 saatleri arasında çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenme kullandığı ve haftalık 43 saat çalışmasının hesaplanması nedeniyle, fazla çalışmasının bulunmadığı kabul edilmiştir. Hal böyle olmakla birlikte davacı tanık beyanlarında cumartesi yarım gün çalışıldığı yönünde açıklık bulunmadığından, yapılan işin niteliği ve tanık beyanları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, davacının kış aylarında da 08.00-18.30 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti alacağının hesabı gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde kış aylarında fazla çalışması bulunmadığının kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. 3-Öte yandan, davacı tarafından, dava ve ıslah dilekçesinde kıdem tazminatına fesih tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi talep edilmiş olup, mahkemece kıdem tazminatına yürütülecek faiz hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediği görülmektedir. Bu husus da, hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.