Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/15761 · K. 2020/4447

9. Hukuk Dairesi         2016/15761 E.  ,  2020/4447 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalı işverenin ... AVM'de bulunan iş yerinde 02/10/2010 tarihinden iş akdini haklı olarak feshettiği 12/11/2014 tarihine kadar hizmet akdiyle çalıştığını, işveren yetkilisi olan mağaza müdürü tarafından farklı nedenlerle kişilik haklarına saldırı mahiyetinde ağır hakaretlerde bulunulduğunu, ithamlar yöneltildiğini, istifa ettirmek için mobbing uygulandığını, davacının daha fazla zarara uğramamak için iş akdini 12/11/2014 tarihi itibariyle haklı olarak feshettiğini, fesih bildiriminin Tekirdağ 2. Noterliğinin ... yevmiye nolu ihtarname ile tebliğ ettirildiğini, ihtarname ile kıdem tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının ödenmesini istemiş olmasına rağmen ödenmediğini, iş yerinde sürekli olarak fazla süreli çalışma yapıldığını, günlük 9 saat çalışarak haftada 3 saat fazla çalışma süresi olmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, kullanılmamış yıllık izin ücretinin de ödenmediğini, iş yerinde primli ücret sistemi uygulandığını, ücretin yanında öğle yemeği yardımı da verildiğini, son ücretinin net 1.350,00 TL olduğunu iddia ederek, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve manevi tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin ... mağazasında şef kasiyer olarak 2010 yılından beri çalıştığını, 12/11/2014- 14/11/2014 ve 15/11/2014 tarihlerinde işe gelmediğini, davacının iş akdini istifa iradesini yazılı bir şekilde göstererek haksız nedenle feshettiğini, bu nedenle kıdem tazminatı almasının söz konusu olmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, haftada 45 saat çalıştığını, vardiyalı olarak çalışıldığından toplam çalışma saatlerinin 45 saati geçmediğini, davacının Kasım ayında çalışmış olduğu 12 günlük ücreti, bayram çalışması ve izin ücretinin Kasım ayı maaşıyla birlikte yatırıldığını, yemek ücreti ile birlikte hak kazandığı zamanlarda prim alacaklarının da hesabına yatırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçi açmış olduğu bu davada iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece davacının mobbinge dayalı fesih iddialarının kanıtlanamadığı gerekçesiyle kıdem tazminatı isteğinin reddine karar verilmiştir. Davacının 12.11.2014 tarihinde noterden düzenlediği fesih ihtarnamesinde mobbinge dayalı bir kısım haklı fesih iddialarında bulunduğu gibi aynı zamanda ödenmeyen fazla çalışma ücretinden söz ederek bu yöndeki alacağın işveren tarafından ödenmesini talep ettiği anlaşılmaktadır. Dava dilekçesinde de aynı iddialar yer almış, fazla çalışma yaptırıldığı ve ücretinin ödenmediği açıklanarak bu yönde de talepte bulunulmuştur. Fesih bildirim dilekçesinde ödenmeyen fazla çalışma ücretinden söz edilmesinden ötürü ve yapılan yargılama neticesinde davacının fazla çalışma ücretine hak kazandığı tespit edilip, bu yöndeki talep hüküm altına alınmış olunmakla, feshin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/2-e maddesine dayandığı kabul edilmeli ve haklı fesih sebebi ile kıdem tazminatı talebi hüküm altına alınmalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 01/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.