Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2016/15805 · K. 2019/1076

4. Hukuk Dairesi         2016/15805 E.  ,  2019/1076 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... Orman İşletme Şefliği vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/12/2014 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02/07/2015 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, 6831 sayılı Orman Kanunu’na muhalefet nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili, davalı hakkında 28/05/2012 tarihinde orman alanından işgal ve faydalanmada bulunması nedeniyle suç tutanağı düzenlendiğini, bu tutanak esas alınarak davalı hakkında ceza mahkemesinde kamu davası açıldığını ve yapılan yargılama sonunda davalının cezalandırılmasına karar verildiğini, davalının eylemi nedeniyle davacı idarenin ağaçlandırma gideri zararının doğduğunu belirterek oluşan maddi zararının davalıdan tazminini talep etmiştir. Davalı vekili; davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, davacı idare tarafından düzenlenen suç tutanağı üzerine davalının ceza mahkemesinde yargılandığı ve işgal ve faydalanma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, verilen kararın kesinleştiği gerekçesiyle ceza mahkemesi tarafından alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı hakkında düzenlenen suç tutanağında orman alanından ağaç kestiğine dair bir tespitin yer almadığı, bu tutanak esas alınarak davalı hakkında ... 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/620 esas, 2012/1070 karar sayılı dosyasında orman alanlarının işgali, ormandan faydalanma ve ormanın içinde yerleşilmesi suçundan yargılama yapıldığı, keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın orman sınırları içerisinde kaldığının, sanığın (davalının) 5.977 m2'lik bir alanı işgal ettiğinin, orman ağacı olan meşelerin kesilmediğinin tespit edildiği, yapılan yargılama sonunda da davalının ormandan faydalanma eylemi sabit görülerek 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 93/1. maddesine göre cezalandırılmasına karar verildiği, verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesi tarafından onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır. Davaya konu orman alanında davalının açma yaptığına ve ağaç kestiğine dair hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyet kararı bulunmadığı gibi, bu hususta dosya kapsamında ispata yeter nitelikte delil de bulunmamaktadır. Ceza dosyasında mahallinde yapılan keşif sonucu alınan raporda da, davaya konu yerin orman alanı olduğu ancak orman ağacı olan meşelerin kesilmediği belirlenmiştir. Şu halde dava konusu yerde açma yapmayan, herhangi bir ağaç kesmeyen, ancak işgal ve faydalanma eylemini gerçekleştiren davalının, 6831 sayılı Kanun’un 114. maddesi uyarınca ağaçlandırma giderinden sorumluluğuna karar verilemez. Zira, davalı tarafından yakılan veya tahrip olunan bir orman sahası yoktur. Açıklanan nedenlerle davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.