Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2016/15887 · K. 2019/1347

4. Hukuk Dairesi         2016/15887 E.  ,  2019/1347 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/10/2013 gününde verilen dilekçe ile su faturalarının ve tahakkuk işlem fişlerinin iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/03/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, abonelik sözleşmesine dayanmayan su faturası ve tahakkuk işlem fişlerinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, ilçe hükümet konağının, 1968 yılında 329 abone numarası ile ... Belediye Başkanlığının nezdinde su aboneliğinin tesis edildiğini ancak, buna dair bir sözleşme bulunmadığını, 23/11/2011 tarihli belediye meclis kararı ile herhangi bir sözleşme olmaksızın tek taraflı olarak, “evsel atık ücreti” adı altında su faturalarına ücret tahakkuk ettirildiğini, dava dilekçesinde belirtilen 03/04/2012 ilâ 01/09/2013 tarihli su faturası ve su tahakkuk fişlerinin iptaline karar verilmesi isteminde bulunmuştur. Davalı, davanın idari yargının görev alanına girdiğini, 30 ve 60 günlük dava açma sürelerinin de geçtiğini, faturalara evsel atık ücreti yansıtılmasının mevzuata uygun olduğunu, konuya ilişkin yönetmeliğe uygun işlem yapıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Bilindiği üzere; 3533 sayılı Kanunun 1. maddesine göre; genel, katma ve özel bütçelerle yönetilen daireler ve belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya belediye yahut özel idarelere ait olan daire ve müesseseler arasında çıkan uyuşmazlıklardan adli yargının görevi içinde bulunanlar anılan Kanunda yazılı tahkim usulüne göre çözümlenir. Tarafların sıfatı gereği aralarındaki uyuşmazlığın tahkim usulüne göre çözümlenmesi gerektiği gözetilerek, sözü edilen Kanun uyarınca dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.