Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2016/16108 · K. 2017/7978

21. Hukuk Dairesi         2016/16108 E.  ,  2017/7978 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Davacı, 18.01.1977 – 04.04.2002 tarihleri arasında bağkurlu olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi. K A R A R 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2- Dava, diş hekimi olarak çalışan ve prim ödemesi yapan davacının geriye dönük Bağ-Kur sigortalılık tescilinin yapılması istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 12/10/1976-31/12/1991 tarihleri arasında 4/1(b) sigorta kapsamında Bağ-Kur sigortalısı sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 12/10/1976-31/12/1991 ve 01/01/2004-26/07/2006 tarihleri arasında vergi mükellefiyetinin bulunduğu, 30/03/1976-15/05/1985 tarihleri arasında ... Tabip Odasında kayıtlı olduğu, 09/01/1986-08/01/2003 tarihleri arasında ... Dişhekimleri Odasında kayıtlı olduğu, davacının Bağ-Kur sigortalılık tescilinin bulunmadığı ancak 0177866836 sicil numarası ile 1977-2002 yılları arasında prim ödemesi yaptığı, 20/06/1992-05/12/1992 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmalarının bulunduğu anlaşılmaktadır. 1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür. Somut olayda, davacının Bağ-Kur sigortalılık tescili bulunmasa da 1977-2002 yılları arasında 0177866836 sicil numarası ile yaptığı prim ödemelerine göre vergi mükellefiyetinin ve oda kaydının bulunduğu tarihler dikkate alınarak sigortalılığının kabul edilmesi gerekirken sadece vergi mükellefiyeti bulunan 12/10/1976-31/12/1991 tarihler arasındaki dönem yönünden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve Yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendi tamamen silinerek yerine “1- Davanın kabulü ile, davacının 30/03/1976-19/06/1992, 06/12/1992-08/01/2003 ve 01/01/2004-26/07/2006 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine,” yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 19/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.