Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/16419 · K. 2019/14956

22. Hukuk Dairesi         2016/16419 E.  ,  2019/14956 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı-karşı davalı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 2010 yılında çalışmaya başladığını, 31.03.2014 tarihinde davacıdan istifa dilekçesi yazıp ibraname imzalaması istenerek psikolojik baskı uygulamak suretiyle iş sözleşmesinin sonlandırılmak istendiğini, müvekkilinin bu belgeleri imzalamak istememesi üzerine iş yerine alınmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil, asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı-karşı davacı vekili, davacının 31.03.2014 tarihinde işten ayrılmak istediğini beyan ettiğini, 01.04.2014 tarihinde ise atölyeye giderek işi bıraktığını ve iş yerine gitmeyeceğini söylediğini, davacının işe gelmediğini belirterek, davanın reddini talep etmiş, karşı dava ile ihbar tazminatı talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne, karşı davanın kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı taraf vekilleri temyiz etmişlerdir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı-karşı davalının tüm, davalı-karşı davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davacının fazla çalışma alacağının hesap yöntemi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Dosya içeriğine göre hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftanın 6 günü 08.30-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme süresinin düşülmesi ile haftalık çalışmasının kış aylarında 51 saat olduğu ve haftada 6 saat fazla çalışma yaptığı, yaz aylarında hafta tatili kullanmadığından haftada 59,5 saat çalıştığı ve haftada 14,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmıştır. Ancak yaz dönemi için yapılan hesaplamada hem çalışılan hafta tatili için alacağa hükmedilmesi hem de çalışılan hafta tatillerindeki sürenin fazla çalışma alacağı hesabına dahil edilmesi doğru olmamıştır. Bu durumda, aynı çalışmanın mükerrer şekilde davalı işveren aleyhine hüküm altına alınması usul ve kanuna aykırıdır. Mahkemece ek rapor aldırılarak yaz dönemi için davacının fazla çalışma alacağı 6 gün üzerinden hesaplanmalı pazar günleri için 7.5 saati aşan çalışmaları fazla çalışma olarak dikkate alınmalıdır. Belirtilen yön gözetilmeden verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 03.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.