Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2016/16748 · K. 2020/2603

8. Hukuk Dairesi         2016/16748 E.  ,  2020/2603 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü. KARAR Davacı vekili, 570 parsel sayılı gayrımenkul üzerinde vekil edenine ait iki katlı betonarme bina ve tahminen 2.500 m2 sera, muhtelif ağaçların davacıya ait olduğuna karar verilmesini talep etmiştir. Davalılara, dava dilekçesi ve duruşma günü usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen yargılamaya katılmamışlar. Mahkemece, davacının açmış olduğu davanın kısmen kabulü ile... ili .... ilçesi ...beldesi 570 parsel sayılı taşınmazda bulunan fen bilirkişisinin 08/04/2013 tarihli raporunda belirtilen ve içinde 530 m2 lik bahçe ve üzerindeki ağaçlar, 130 m2 oturum alanlı iki katlı bina ve ev yatağının bulunduğu toplam 751 m2 lik kısmın davacıya ait olduğunun tespitine, davacının seraya yönelik talebinin ise reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir. Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir. HMK'nin 26. (HUMK mad. 74) maddesi, “Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." şeklinde düzenlenmiştir. Somut olaya gelince, davacı vekili dava dilekçesinde 570 parsel sayılı gayrımenkul üzerinde bulunan iki katlı betonarme bina ve tahminen 2.500 m2 sera, muhtelif ağaçların muhdesatın davacıya ait olduğunun tespitini talep ettiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece taleple bağlılık kuralı gereğince sadece talep edilen bölümlere ilişkin hüküm kurulması gerekirken, talebi aşacak şekilde talep konusu ağaçların bulunduğu 530 m2 lik bahçe olan alanın ve iki katlı evin üzerinde bulunduğu 751 m2 büyüklüğünde ev yatağı olan alanın davacıya ait olduğunun tespitine şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 Sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK’un 388/4. ve 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 16.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. NE