Yargıtay 18. Ceza Dairesi · E. 2016/17036 · K. 2019/1280

18. Ceza Dairesi         2016/17036 E.  ,  2019/1280 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Fuhuş HÜKÜM : Mahkumiyet KARAR Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir; Ancak; 1) Sanığın aşamalardaki savunmalarında; önceden tanıdığı kendisi ile aynı işi yaparak geçimini sağlayan mağdurun kalacak yeri olmaması nedeniyle olay tarihinden bir hafta önce ikametine taşındığını, ikametinde fuhuş yapmadıklarını ve mağdurun fuhuş yapmasına aracılık etmediğini beyan etmesi, 29/12/2014 havale tarihli temyiz dilekçesinde olay tarihinde ikametinde bulunan tanık ...’in mağdurun sevgilisi olduğunu ve mağdurun laptopunda mağdur ile piknik alanlarında, mahalle marketinde defalarca alışveriş yaptıklarına dair görüntülerinin bulunduğunu ileri sürmesi, mağdurun da ev bulamadığı için sanık ile görüştüğünü, sanığın ikametinde kalabileceğini söylemesi üzerine kirasını ödeyerek sanıkla birlikte yaşamaya başladığını ifade etmesi ve mağdurun ikamet adresinin sanıkla birlikte yaşadığını iddia ettiği adres olduğunun dosya kapsamındaki ifade tutanağından anlaşılması, tanık ...’in de aşamalardaki beyanlarında; önceden tanıdığı mağdur ile doğrudan irtibata geçerek ilişkiye girmek için mağdurun bulunduğu eve geldiğini ifade etmesi karşısında; tüm kanıtlar yöntemince araştırılıp sanığın fuhuş için yer temin eylemini ne şekilde gerçekleştirdiği açıklanıp karar yerinde tartışılmadan eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2) Kabule göre de; a) 6545 sayılı Kanun 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında verilen cezanın “sanığın sabıkasızlığı, geçmişteki hali şahsi ve sosyal durumu, suç işleme konusundaki eğilimi nazara alınarak bir daha suç işlemekten çekineceğine dair olumlu kanaat oluştuğundan” şeklindeki gerekçe ile ertelenmesine karar verilmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının erteleme kurumundan önce değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, “Sanık hakkında önceden verilmiş HAGB kararı bulunduğu ve denetim süresi içeresinde yeniden suç işlediği” şeklindeki gerekçeyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi, b) Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisi açısından kısıtlama kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi, c) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması, Kanuna aykırı, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.