İçtihatYargıtay8. Hukuk Dairesi
Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2016/17066 · K. 2017/2845
- Esas No
- 2016/17066
- Karar No
- 2017/2845
- Karar Tarihi
- 02.03.2017
Karar Metni
8. Hukuk Dairesi 2016/17066 E. , 2017/2845 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Şikayet
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın bir kısmının reddine, bir kısmının kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Borçlu vekili, müvekkili adına kayıtlı bulunan...ili ... ilçesi ... Mahallesi... ve ... parsel sayılı gayrimenkullere haciz konulduğunu, ... parsel sayılı gayrimenkulün ...'nın 06/02/2014 tarih ve 2 nolu meclis kararı gereğince kamuya tahsis kararı alınmış ve düğün salonu olarak faaliyet gösterilen bir gayrimenkul olduğunu ... sayılı parselin ise, vatandaşlarca genel olarak kullanmadıkları tarım aletleri ve teçhizatlarının saklandığı ve garaj olarak kullanılan bir gayrimenkul olduğunu, belirterek hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, dava konusu taşınmazlardan ... parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak borçlu vekili şikayetten vazgeçmiş olduğundan bu taşınmaz yönünden şikayetin reddine, ... parsel sayılı taşınmaz yönünden ise fiilen kamu hizmetinde kullanıldığı tespit edilmiş olduğundan, şikayetin kabulü ile bu taşınmaz üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
5393 Sayılı Yasa'nın 15/son maddesine göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için, mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması gerekli bulunmaktadır. Belediye Encümeni'nce alınan kamuya tahsis kararının sonuca etkisi yoktur.
Somut olayda; ... parsel sayılı taşınmazın düğün salonu olduğu ifade edilmiştir. Taşınmazın belediyece gelir elde etmek amacı ile özel şahıslara kiraya verildiği dikkate alındığında 5393 sayılı Yasanın 15. maddesinin olaya uygulanması mümkün değildir.
Bu durumda Mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile haczin kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.
SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme Kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 02.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.