Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2016/1707 · K. 2018/5659

4. Ceza Dairesi         2016/1707 E.  ,  2018/5659 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Silahla tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1-Sanığın yokluğunda verilen Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.11.2010 tarih 2009/ 146 E.- 2010 / 952 K. sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre, öncelikle sanığın beyan ettiği, en son adrese tebliğ edilmesi, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir. İncelemeye konu dosyada, gerekçeli kararın ilk olarak sanık ...'in mahkemede son bildirdiği Kayalık Mah. Eski Zeyyolu Üzeri No.101 Merkez/Adıyaman adresine tebliğe çıkarılması gerektiği gözetilmeden, doğrudan MERNİS adresi Malazgirt Mah. Eski Zey Caddesi No:120/1 Merkez/Adıyaman adresine tebliğe çıkarıldığı, muhtarın imzasına tebliğ işleminin yapıldığından tebligatın usulsüz olması sebebiyle kesinleşmenin usulüne uygun olmadığı, bu suretle de denetim sürelerinin başlamadığı ve yeni suçun denetim süresi içerisinde işlendiğinden bahsedilemeyeceği gözetilmeden, hükmün açıklanmasına karar verilmesi, 2-Denetim süresi içerisinde suç işleyen sanığın, duruşmadan haberdar edilmesinin sağlanması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, duruşma gününün sanığa bildirilmesi için çıkarılan tebligatın sanığın en son bildirdiği adrese çıkartılmadan doğrudan MERNİS adresine çıkartılarak, hükmün açıklanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 3- Kabule göre de ; Sanık hakkında verilen ve CMK'nın 231. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılan hükümden sonra deneme süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle duruşma açılarak açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması, Yargıtay incelemesine tabi olan ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanan hüküm olması karşısında; kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasa'nın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232, ve 289 /1-g (1412 Sayılı CMUK'un 308/7.) maddelerine aykırı davranılarak hükmün gerekçesiz bırakılması, Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 26.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.