Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2016/17686 · K. 2017/6525

3. Hukuk Dairesi         2016/17686 E.  ,  2017/6525 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, davacının annesinin, babasına karşı açtığı Küçükçekmece 6.Aile Mahkemesinin 2014/854 Esas sayılı dosyasında boşanma davasının devam ettiğini, ancak Küçükçekmece 5. Aile Mahkemesinin 2012/799 Esas, 2014/581 Karar sayılı kararıyla davacının velayetinin tedbiren annesine verildiğini ve davacı için 750-TL iştirak nafakasına karar verilip bu kararın kesinleştiğini, reşit olduktan sonra bu nafakanın kesildiğini, davacının annesiyle birlikte dayısının evinde kaldığını, hiç bir geliri olmadığını, üniversiteye hazırlandığını, bunun için gerekli eğitim masrafları (kitap v.s.) ve dersane masrafı için aylık 1.000-TL yardım nafakasının öncelikle tedbiren daha sonra ise etüt merkezlerinden sorulacak eğitim masrafının ay boyunca nafakaya eklenmesini bu nafakaya TÜFE oranında düzenli artış sağlanmasını ve nafakanın eğitimin sona ermesi ve davacının iş bulması ile sınırlandırılmasını talep etmiştir. Davalı cevap dilekçesinde; kendi evinde oturduğunu, emekli maaşı ile geçindiğini, kredi borçlarının olduğunu, davacının annesinin çalıştığını bildirerek, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulüne, dava tarihinden itibaren her ay 450-TL yardım nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, yardım nafakası talebine ilişkindir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, 2-Yardım nafakasını düzenleyen TMK'nun 364/son maddesinin yollamasıyla 328.maddesinde çocuk ergin olmasına rağmen eğitimi devam ediyorsa ana ve babanın bakım görevinin çocuğun eğitimi sona erinceye kadar devam edeceği hükme bağlanmıştır. Bu bağlamda; mahkemece yardım nafakası miktarı belirlenirken;davacının ihtiyaçları ve anne babanın geliri gözönünde bulundurulmalı, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçları göz önünde bulundurulmalıdır. TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi gözetilerek belirlenecek nafakanın davacının geçinmesi için yeterli, nafaka yükümlüsünün geliriyle orantılı olması gerekir. Somut olayda; davacının anne ve babasının Küçükçekmece 5.Aile Mahkemesinin 2012/799 Esas-2014/581 sayılı kararı ile boşandıkları ve davacı için 750 TL iştirak nafakasına karar verildiği ve bu nafakanın davacı reşit olduktan sonra kesildiği, davalı babanın emekli askeri personel olup, 5130 TL maaş aldığı, davacının üniversite sınavlarına hazırlık aşamasında olup, dersaneye gittiği dosya içeriği ile anlaşılmaktadır. Buna göre, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafaka yükümlüsü davalı babanın gelir durumu, nafakanın niteliği ve davacının yaşı ile ihtiyaçları nazara alındığında takdir edilen nafaka miktarının az olduğu açıktır. O halde mahkemece, nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu da dikkate alınarak, davacının ihtiyaçlarının karşılanması için gerekli ve TMK'nın 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun miktarda nafaka artışına hükmedilmesi gerekirken, az miktarda nafakaya hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.