Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2016/17712 · K. 2017/10185

17. Hukuk Dairesi         2016/17712 E.  ,  2017/10185 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili, davalı borçlulardan ...'e ait olan aracın, davalı ... yönetimindeyken müvekkili şirkete ait araca çarptığını, davalıların bu kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduklarını, müvekkiline ait araçta meydana gelen değer kaybı ve kazanç kaybı için yapılan ... takibine itiraz edildiğini ve takibin durdurulmasına karar verildiğini, belirterek itirazın iptali ile takibin devamına ve ... inkar tazminatına hükmedilmesine, karar verilmesini talep etmiştir. Davalılar vekili, itirazın iptali davasının süresi içerisinde açılmadığını, alacakla ilgili zamanaşımı süresinin dolduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacı tarafın itiraz edilen takipteki borcun sebebi 11/06/2013 tarihinde meydana geldiği belirtilen trafik kazasından dolayı araçta oluşan değer kaybı ve kazanç kaybı olmakla bu alacağın bir yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, takibin 16 Haziran 2014 tarihinde başlatıldığı anlaşıldığından, takip tarihi itibariyle zamanaşımı süresinin dolduğu davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili tarafından dava dilekçesinde harca esas değer 1.603,03 TL gösterilerek müvekkiline ait araçtaki değer kaybı ve kazanç kaybı bedelinin tahsiline yönelik 1603,03 TL için başlatılan takibe yapılan itirazın iptali talep edilmiş, mahkemece davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir. 6100 sayılı HMK geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL’ye çıkarılmıştır. Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ...’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz(isteminin) dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 7.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.