Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/18153 · K. 2016/22314

9. Hukuk Dairesi         2016/18153 E.  ,  2016/22314 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı ile davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı; 13.05.2003 tarihinden itibaren ... Üniversitesine ait işyerinde diğer davalı alt işverenlerin işçisi olarak kesintisiz şekilde çalıştığını, iş sözleşmesinin 31.12.2007 tarihinde haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir. B) Davalılar Cevabının Özeti: Davalı Üniversite; davacının diğer davalıların işçisi olarak çalışmış olması ve tüm haklarının sözleşme gereği diğer davalılara ödenmiş olması sebebiyle idareye husumet yöneltilemeyeceğini, ...'da bulunan meslek yüksek okulları ile fakültelerin 01.01.2008 tarihi itibarıyla Karamanoğlu ... Üniversitesine bağlandığını, davacının da bu tarihten itibaren bu üniversitede temizlik hizmeti veren...'nde çalışmasını sürdürdüğünü savunarak davanın reddini talep etmiştir. Davalı ....; ücret alacakları yönünden 5 yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, şirketin ihale ile aldığı ... Üniversitesi bünyesindeki Karaman ilindeki fakültelerin temizlik işlerini 01.01.2006-31.05.2007 tarihleri arasında yürüttüğünü, davacının bu tarihten sonra yeni ihaleyi alan ...'nde çalışmasını sürdürdüğünü, iş sözleşmesinin feshinin sözkonusu olmadığını, halen çalışmasının devam ettiğini, bu nedenle feshe bağlı alacakları talep edemeyeceğini, davacının fazla çalışma yapmadığını, hafta tatilleri ile genel tatillerde de çalışmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. Davalı ...; davacının 01.06.2007-31.12.2007 tarihleri arasında şirkette çalıştığını, istifa ederek ayrıldığını, şirketi ibra ettiğini, çalışma süresinin bir yılın altında olduğunu, savunarak davanın reddini talep etmiştir. Davalı ... Şirketi’ne usulüne uygun tebligat yapılmış, yazılı ya da sözlü savunmada bulunmamıştır. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece verilen ilk kararın usul nedenleri ile bozulması üzerine yapılan yargılama sonunda, davacının ...'nün temizlik işleri ihale yolu ile diğer davalı şirketler tarafından yürütüldüğü, temizlik işlerinde 01.05.2003-31.12.2005 arası ... ve Tic. Ltd. Şti (Mircan İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.), 01.01.2006-31.05.2007 arası ...., 01.06.2007-31.12.2007 arası .... tarafından üstlenildiği, davacı 13.05.2003-31.12.2003 arası ....'nde, 01.01.2004-31.12.2004 arası ...Ltd. Şti.'nde (...k) Ltd. Şti.'nde, 01.01.2005-31.12.2005 arası ...nde, 01.01.2006-31.12.2006 arası ....'nde, 01.01.2007-31.03.2007....'nde, 01.04.2007-30.04.2007 ....'nde, 01.05.2007-31.05.2007 ....'nde, 01.06.2007-31.12.2007 arası....'nde çalıştığı, davacı hizmet süresi boyunca çalışmasını kesintisiz sürdürdüğü, iş sözleşmeleri aynı şartlarla devam ettiği, alt işverenler arasında örtülü devir işlemi bulunduğu, 1475 sayılı yasanın 14/2.maddesinde devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı İş Kanununun 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için 2 yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmayacağı, kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanacağı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk olacağı, feshe bağlı olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden sorumluluk ise son işverene ait olduğu, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından sorumluluğu bulunmadığı, Devralan işveren ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumlu olduğu, işyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 Sayılı İş Kanununun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu, devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı, buna göre asıl işverenin tüm alacaklardan sorumlu olduğu, devir süreleri gözönüne alındığında ... işyerini 31.12.2005 tarihinde devrettiğinden, iki yıllık süre geçtiğinden fazla mesai alacağından sorumluluğu bulunmadığı, devralan ... ise işyerini devir aldıkları tarihten önceki ve kendi çalıştırdıkları dönemde gerçekleşen fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacağından sorumlu oldukları, kıdem tazminatından her işveren kendi dönemi ile sorumlu olduğu, yıllık izin ücreti ve ihbar tazminatından ise son alt işverenin sorumlu olduğu, davacının iş akdi davalı son işveren .... tarafından iş bitimi nedeniyle haksız olarak sona erdirildiği, kullanmadığı iznin olduğu, nöbet çizelgelerine göre aylık ortalama fazla mesaisi 11 saat olduğu, haftada en az bir gün izin kullandığı, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin ve fazla mesai ücret alacaklarının tahsiline karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davacı ve davalı üniversite temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalı üniversitenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Mahkemece gerekçe kısmında asıl-alt işveren ilişkisi ve işyeri devri kuralları ile ilgili yaptığı tespit isabetlidir. Belirtildiği gibi değişen alt işverenler işçinin iş sözleşmesini ve doğmuş bulunan işçilik haklarını da devralmış sayılırlar. Bu nedenle iş sözleşmesinin tarafı olan işçinin, alt işveren tarafından bir fesih bildirimi yapılmadığı sürece, iş sözleşmeleri değişen alt işverenle devam edeceğinden, işyerinde çalışması devam eden işçi açısından, feshe bağlı haklar olan ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücreti talep koşulları gerçekleşmiş sayılmaz. Daha sonra gerçekleşen fesihten dolayı ise asıl işveren alt işveren ilişkisinin sona ermesinin ardından işyerinden ayrılan alt işveren ile daha sonra aynı işi alan alt işveren arasında hukukî veya fiilî bir bağlantı olsun ya da olmasın, kıdem tazminatı açısından önceki işverenin devir tarihindeki ücret ve kendi dönemi ile sınırlı sorumluluğu, ihbar tazminatı ve yıllık izin dışında iki yılla sınırlı olmak üzere o dönemde gerçekleşen işçilik alacaklarından sorumluluğu, son alt işveren ise tüm dönemden ve fesih haksız ise kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin yönünden hem devredilen hem de kendi döneminde gerçekleşen işçilik alacaklarından sorumluluğu kabul edilmelidir. Dava açıldığında, işçi devir hükümlerine göre değişen alt işveren işçisi olarak çalışmakta ise daha önceki işverenler yönünden ihbar tazminatı ve izin alacağı istenemeyeceği gibi, devir tarihindeki ücret ve süreden kıdem tazminatından sorumluluk ise muaccel bir alacak olmadığından talep olmayacaktır. Asıl işveren yönünden ise dava tarihi itibari ile fesih bulunmadığından, feshe bağlı olan ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin istenemeyecektir. Dosya içeriğine göre, davacının 31/12/2007 tarihinde ihale bitimiyle bu tarihteki son alt işveren yönünden iş sözleşmesi kayden sona ermişse de, davacının ara vermeksizin 01/01/2008 tarihinde ihaleyi yeni alan dava dışı Metsim Limited Şirketi’nde işe başladığı, bunun tanık beyanları ve kendi dilekçesi ile sabit olduğu, dava tarihi olan 10/01/2008 tarihi itibariyle de halen çalışmasına devam ettiği, dolayısıyla dava tarihi itibariyle bir fesihten söz edilemeyeceği açıktır. Bu nedenle feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacaklarının reddi yerine kabulü hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.