Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2016/1857 · K. 2018/11444

17. Hukuk Dairesi         2016/1857 E.  ,  2018/11444 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacılar vekili, 22/09/2009 tarihinde ... yolunda meydana gelen kaza sonucunda müvekkillerinin kızı ... 'nın vefat ettiğini, müvekkillerinin genç yaştaki kızlarını elem bir kazayla kaybetmesinin üzüntüsünü ve acısını yaşadığını, davalılardan ...'nin müteveffanın yolcu olduğu kaza yapan aracın maliki olduğunu, ...'nın bu aracın sürücüsü olduğunu, ... 'ın kaza yapan diğer aracın sahibi olduğunu, ...'nın da sürücüsü olduğunu belirterek, her bir davacı için 25.000,00 TL olmak üzere toplam 50.000,00 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalılar davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulüne, her bir davacı için 15.000,00 TL manevi tazminat takdiri ile 30.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ... %20'sinden, davalılar ... Tur. ve Tar. Ür. Ltd. Şti.'nin %80'inden sorumlu olmak üzere 22/09/2009 kaza tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davacılar yararına davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacılar vekili dava dilekçesinde toplam 50.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş olup, mahkemece hem hükmedilen manevi tazminat bakımından hem de yargılama giderleri ve vekalet ücreti bakımından davalıların hem kusurları oranında, hem de müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuş olması doğru değil, bozma sebebi ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme ilamının hüküm kısmının (1) nolu bendindeki "davalılar ... ve ... %20'sinden, davalılar ... Oto. İnş. Tur. ve Tar. Ür. Ltd. Şti.'nin %80'inden sorumlu olmak üzere" ibaresinin, hükmün (2) nolu bendindeki "(... ve ... %20'sinden, ... ve ... Nakliyat Oto. İnş. Tur. ve Tar. Ür. Ltd. Şti.'nin %80'inden sorumlu olmak üzere)" ibaresinin, hükmün (3) nolu bendindeki "(... ve ... %20'sinden, ... ve ... Nakliyat Oto. İnş. Tur. ve Tar. Ür. Ltd. Şti.'nin %80'inden sorumlu olmak üzere)" ibaresinin, hükmün (5) nolu bendindeki "(... ve ... %20'sinden, ...,... Nakliyat Oto. İnş. Tur. ve Tar. Ür. Ltd. Şti.'nin %80'inden sorumlu olmak üzere)" ibaresinin ve hükmün (6) nolu bendindeki "(... ve ... %20'sinden, ...,... Oto. İnş. Tur. ve Tar. Ür. Ltd. Şti.'nin %80'inden sorumlu olmak üzere)" ibaresinin hükümden tümüyle çıkartılmasına ve hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 28/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.