Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2016/1902 · K. 2019/3649

17. Hukuk Dairesi         2016/1902 E.  ,  2019/3649 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi Taraflar arasındaki hayat sigortasından kaynaklanan alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacı vekili; davacıların murisi ...'un dava dışı bankadan 13.03.2013 tarihinde kullandığı ihtiyaç kredi nedeniyle davalı sigorta şirketi ile hayat sigortası yapıldığını, davacıların murisinin 26/06/2014 tarihinde ölümü üzerine ödeme talebinde bulunulmasına rağmen ödeme yapılmadığını belirterek vefat teminatının (21.575,00 TL) talebin reddedildiği tarih 21/08/2014 tarihinden itibaren ticari avans faiziyle birlikte davalı sigorta şirketinden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili; murisin çocuklarının mecburi dava arkadaşlığı nedeniyle davaya dahil edilmeleri gerektiği, davacılar murisinin davalı ile arasında düzenlenen formda sorulan sorulara gerçeğe aykırı cevaplar verdiğini, sigara ve alkol kullandığını, astım ve şeker hastalıklarının olduğunu bildirmediğini ve otopsi raporunda ileri derecede alkollü olduğu ve ölümünün mevcut kalp damar hastalığı sonucu meydana geldiğinin bildirildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 19.067,07 TL'nin 21/08/2014 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara veraset ilamındaki payları oranında ödenmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporu çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Dava, hayat sigorta poliçesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davacıların tazminat talebi kısmen kabul kısmen reddedilmiş olmakla, reddedilen tazminat tutarı yönünden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ye göre davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün, 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nun 438/7 maddesi uyarınca, aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasına 8. bent olarak "A.A.Ü.T gereğince 750,00 TL vekalet ücretinin davacılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davalıya verilmesine" bendinin eklenmesine ve hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 27/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.