Yargıtay 17. Ceza Dairesi · E. 2016/19085 · K. 2018/8499

17. Ceza Dairesi         2016/19085 E.  ,  2018/8499 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Ceza Genel Kurulunun 27.05.2008 gün ve 127-147 sayılı kararında vurgulandığı üzere; TCK’nun 168. maddesinde yer alan "Etkin pişmanlık" hükmünün uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi durumunda, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı, geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir. Öğretide baskın görüş olarak; "5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 168. maddesinin 765 sayılı Yasa'nın 523. maddesinden farklı olarak tazminden çok pişmanlık esasına dayandığı" kabul edilmektedir. (Durmuş Tezcan, Mustafa Ruhan Erdem, Murat Önok, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku, 4. Bası, s. 520-523; Sedat Bakıcı, Ceza Hukuku Özel Hükümleri 1, Ankara 2008, s. 934; Erdal Noyan, Hırsızlık Suçları, Ankara 2007, s. 396; Ali Parlar, Muzaffer Hatipoğlu, Türk Ceza Kanunu Yorumu, Ankara 2007, c. 2, s. 1318) Kanun koyucunun, 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinde "tek başına iade ve tazmine" değil, "pişmanlık sonucu iade ve tazmine" önem verdiği madde ile ilgili meclis komisyonunda yapılan görüşmelerde kullanılan ifadelerden açıkça anlaşılmaktadır. (Adalet Bakanlığı Yayın İşleri Dairesi Başkanlığı, Tutanaklarla Türk Ceza Kanunu, Ankara 2005, s. 616) Somut olayda, suça sürüklenen çocuk ...’nın, müştekinin ikamet ettiği binanın içinde bulunan uyku setlerini hırsızladığı ve dışarıda bulunan bisikletine yerleştirmeye çalıştığı sırada, güvenlik güçlerinin suça sürüklenen çocuğun durumundan şüphelenerek kendisini yakaladıklarının anlaşılması karşısında, TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık şartlarının oluşmadığının gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından; Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 indirilmesi suretiyle cezanın 4 yıl 12 ay yerine 5 yıl olarak belirlenmesi, netice ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.06.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.