Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/19420 · K. 2020/6766

9. Hukuk Dairesi         2016/19420 E.  ,  2020/6766 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/10/2010-20/02/2013 tarihleri arasında aralıksız önce müşteri hizmetleri ikna yönetmeni uzman yardımcısı olarak daha sonra müşteki hizmetleri taşıma devir takım lideri olarak prim hariç 2.655,00 TL brüt ücretle çalıştığını, hafta içi en az üç gün 17.30 olan çalışma bitiş saatinden 20.00’a kadar fazla mesai yaptığını, bu nedenle haftalık en az 7,5 saat fazla çalışma ücretine hak kazandığını, ancak fazla çalışma ücretini ödenmediğini, iş yerine girerken kapıda parmak izi alındığını, bilgisayarda işe başlarken log in ve log out işleminin yapıldığını, bordrolarda fazla mesai bölümlerinin boş olduğunu iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL fazla çalışma ücreti alacağının ihtarnamenin davalıya ulaştığı tarih olan 13/05/2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının ücretinin bordrolardaki gibi olduğunu, davacının ücretini ihtirazi kayıt koymadan bankadan aldığını, bu nedenle fazla mesai ücreti talep hakkının bulunmadığını, iş yerinde fazla mesai yapılmadığını, fazla mesai yapılmışsa işlerini normal mesai saatlerinde bitirememiş olmasından kaynaklanmış olabileceğini, davacının davalı ... ibra ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti Mahkemece toplanan kanıtlara dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı işçi, hafta içi günlük mesaisinin 17.30’da bitmesine rağmen en az 3 gün 20.00’a kadar çalışmasının devam ettiğini ve en az haftalık 7,5 saat fazla çalışma yaptığını ileri sürerek fazla çalışma ücreti isteğinde bulunmuştur. Bilirkişi raporunda davacının haftada 5 gün 08.30-17.30 saatleri içinde çalıştığı ancak haftanın 3 günü 19.30’a kadar çalışmanın devam ettiği, ayda 2 Cumartesi günü de 10.00-17.30 saatleri arasında çalıştığı belirtilerek haftalık 4,5 saat fazla çalışma yaptığı belirlenmiş, prim ödemesi olmayan aylar bakımından %150 zamlı ücrete göre, prim ödenen dönemler içinse primin fazla çalışma ücretini karşılama oranlarına göre hesaplama yapılmıştır. Mahkemece re’sen hesaplamaya gidilerek davacının fazla çalışması haftalık 1 saat olarak belirlenmiş ve fazla çalışma ücretinin zamsız kısmının primlerle karşılandığı gerekçesi ile hesaplama, saat ücretinin 0,50 zam kısmına göre yapılmıştır. Mahkemece yapılan hesaplamada ayda 2 Cumartesi günü yapılan çalışma süresinin eklenmediği anlaşılmaktadır. Dosyada yer alan işyerine giriş çıkış kayıtları ve tanık beyanları ile ayda 2 Cumartesi çalışması ispatlanmış olup belirtilen çalışma süresinden ara dinlenme süresi de düşülmek suretiyle fazla çalışma ücreti hesabına eklenmesi ile hesaplama Mahkemenin kabul ettiği üzere 0,50 zamlı saat ücreti üzerinden yapılmalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 30/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.