Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/19980 · K. 2020/7072

9. Hukuk Dairesi         2016/19980 E.  ,  2020/7072 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacı işçinin, davalı işverene ait iş yerinde 11/01/2007-01/04/2010 tarihleri arasındaki dönemde çalıştığını, uluslararası tır şoförü olarak görev yaptığını, asgari ücret ve sefer pirimi esasına göre çalıştığını, ayda ortalama 2 sefer yaptığını, sefer başına 500 Euro prim aldığını, 2009 yılı başından itibaren aylık ücretinin asgari ücret kısmının ödenmediğini, dini ve milli bayram tatillerinde de çalıştığını, yıllık ücretli izinlerini kullanmadığını, ücret alacaklarının tam ve eksiksiz olarak ödenmemesi nedeniyle, dava konusu iş sözleşmesinin, davacı işçi tarafından haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davaya karşı cevap dilekçesi sunmamıştır. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği ve bu nedenle kıdem tazminatı almaya hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında, davacı işçinin aylık ücreti uyuşmazlık konusudur. Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacı işçi davalı işyerinde asgari ücret ve sefer primi ile çalıştığını, 01.01.2009-01.04.2010 tarihleri arasındaki dönemde sefer primlerinin ödendiğini ancak asgari ücretlerin ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise davacının sefer başına ücret alarak çalıştığını ve ücretlerinin ödendiğini savunmuştur. Yargılama sırasında davacı iki tanık dinletmiş olup, tanıklardan biri ücrete ilişkin açık beyanda bulunmazken diğer tanık davalı işyerinde sefer primi sistemi ile çalıştıklarını, kayıtlarda ücretin asgari ücret olarak gösterildiğini açıklamıştır. Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle davacı tanığı ... ’un beyanlarından uluslararası tır şoförü olan davacının davalı işyerinde sadece sefer başına prim alarak çalıştığı, bu ücretin ise asgari ücret kısmının kayıtlara intikal ettirildiği anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle davacı işçi sefer başına primin yanı sıra ayrıca asgari ücrette ödendiği iddiasını kanıtlayamadığından ücret alacağı talebinin reddi yerine, kabulüne karar verilmesi hatalıdır. 3-Davacının yukarıda açıklanan ücret sisteminde asgari ücret almadığı dikkate alınarak kıdem tazminatı hesabına esas giydirilmiş ücretin sadece sefer priminden oluştuğu kabul edilerek kıdem tazminatının hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken, asgari ücret + sefer başına prim üzerinden yapılan hesaplamaya itibarla karar verilmesi isabetsizdir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.