Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2016/2003 · K. 2017/7696

4. Hukuk Dairesi         2016/2003 E.  ,  2017/7696 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacılar ... ve diğerleri vekilleri Avukat ..., Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/11/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/12/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, haksız fiil nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir. Davacılar, davalının müteahhidi olduğu taşınmazın (binanın) zemin ve alt katlarında doğal ışık ve havalandırma sağlamak için yapılan bölümdeki camla kaplı zeminin kırılması nedeniyle olay tarihinde 8 yaşındaki müşterek çocuk ... boşluğa düşüp yaralandığını, hayati tehlike geçirdiğini, üç ay süreyle sıvı ile beslendiğini, uyku problemi yaşadığını ve uzun süre ağır bir tedaviye tabi kaldığını, bu nedenle anne ve baba olarak da büyük bir üzüntü yaşadıklarını belirterek manevi tazminat talebinde bulunmuşlardır. Davalı, davaya konu ışık ve havalandırma boşluğunu, projeye uygun olarak kırılgan cam ile kapattırdığını, camının sabitlendiğini, binanın projeye uygunluktan dolayı iskan raporunun da alındığını, olay tarihi itibariyle bağımsız bölümlerin mülk sahiplerine devredildiğini yapı ile herhangi bir ilişiğinin kalmadığını, projeye uygun yapılan camın, sonradan söküldüğünü ve çocuğun bu aradan düştüğünü, keza davacıların olayda müterafik kusurlarının da bulunduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece; davalının, davacıların müşterek çocuğu ... düştüğü ışık ve havalandırma boşluğunun, kırılmaz cam ve demir korkuluk ile kapatılmış olarak binaya iskan belgesi aldığı ve sözü edilen taşınmazı kat maliklerine teslim ederek, bina ile ilişkisini 31/12/2008 tarihi itibariyle kestiği, küçük çocuğun düşmesinde kusurunun bulunduğunun davacı tarafça ispatlanması gerektiği, davacının bu kusuru ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içerisinde bulunan, 30/06/2010 tarihli ceza soruşturması safhasında alınan bilirkişi raporunda; taşınmaza ait kuranglezde (ışık ve havalandırma boşluğu) demir doğrama içine yerleştirilmiş olan kırılgan cam kullanıldığı, ancak önlemi arttırmak için üzerinin demir ızgaralı olması veya etrafının demir korkuluk ile çevrilmesi gerekirken bunun yapılmadığı, onaylı projede bulunan kuranglezin yapımında, müteahhidin ihmalinin bulunduğu, belediye yetkililerinin ise, yapı kullanma izni vermeden önce yapılan kontrol aşamasında, izin vermemeleri gerekirken, izin vermeleri nedeniyle ihmallerinin bulunduğu, keza davacı küçük için düzenlenen 20/01/2011 tarihli Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporunda; kırığa neden olan yaralamanın mağdurun yaşamını tehlikeye sokan bir durum oluşturmadığı, ancak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte de olmadığı, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta derecede olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır. Şu halde mahkemece; dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden davalının, olayın meydana gelmesinde bir miktar kusurunun bulunduğu anlaşılmasına göre, küçük ... yaralanma derecesi ve davalının olaydaki kusur oranı dikkate alınarak davacılar yararına uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, istemin tümden reddi usul ve yasaya uygun olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.