Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/20295 · K. 2016/25131

22. Hukuk Dairesi         2016/20295 E.  ,  2016/25131 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, ücret farkı, fazla çalışma ücreti farkı, tediye farkı, akdi ikramiye farkı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, teknisyen olan davacının fiilen tekniker görev ve sorumluluğu verilerek çalıştırılmasına rağmen, 03.08.2007-03.08.2012 döneminde çalıştırıldığı kadronun ücretinin verilmemesi nedeni fark alacaklarının oluştuğunu belirterek; maaş farkı, fazla çalışma ücreti farkı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile tediye farkı ve akdi ikramiye farkı alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı İsteminin Özeti: Davalı vekili, davalının çalışanlarını başka bir kadroya atama yükümlüğünün ve taahhüdünün bulunmadığını, bu hususun davalının takdir ve tasarrufunda bulunduğunu, üst okulu bitirmesi nedeni ile emeklilik keseneğine esas aylığının ve kazanılmış hak aylığının yükseltildiğini, ikale sözleşmesiyle iş sözleşmesi bittikten sonra dava açmasının dürüstlük kuralı ile bağdaşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: Somut olayda, davacı resmiyetteki unvanının teknisyen olduğunu, ancak işverence özelleştirmeden beri (2006 yılından) fiilen teknikerlik yaptırıldığını,ancak maaşının teknisyen maaşı üzerinden ödendiğini, davacının yüksekokul mezunu olması sebebiyle tahsilinin tekniker unvanını almaya yettiğini,ancak davalı işverenin kendisini teknisyen kadrosunda göstererek bu sayede daha düşük ücret ödediğini iddia etmiştir. Mahkemece, davacının 03.08.2007-03.08.2012 tarihleri arasında işyerinde fiilen tekniker pozisyonunda çalıştığı, işyerinde yürürlükte bulunan kadrolar için öngörülen ödemelerin davacıya yansıtılmadığı, eşit işe eşit ücret ilkesi gereği, bu kadrolarda fiilen çalışanlara kadroların ücretlerinin ödenmesinin gerektiği gerekçesi ile talep kabul edilmiştir. Davalı işyerinde 399 sayılı kanun hükmünde kararnameye tabi teknisyen olarak çalışan davacının 2000 yılında imzaladığı hizmet akti ile iş mevzuatına geçtiği, hizmet aktinde ünvanın yine teknisyen olarak yazılı olduğu, iş mevzuatına kapsam içi olarak geçtiği, sendika üyesi olarak toplu iş sözleşmesinden de yararlandığı tarafların kabulündedir. Tüm bilgi ve belgelerden, davacının kendi isteğiyle imzaladığı hizmet akdi ile teknisyen kadrosunda çalışmayı kabul ettiği, 18.02.2009 tarihinde yozgat meslek yüksekokulu makine programından mezun olduğu, davalının işçilere hangi kadroyu ihdas edeceği veya bu kadrolara kimleri atayacağı konusunda bir işlem yapma zorunluluğu getirilmesinin mümkün olmadığı, davacının sırf yüksekokuldan mezuniyet şartının tekniker kadrosuna atanması için yeterlilik bahşetmediği, kaldı ki üst öğrenimi bitirmesi sebebi ile emekli keseneğine esas aylığı ve kazanılmış hak aylığının yükseltildiği, davalı işverence 01.03.2009 tarihi itibariyle skala ücreti uygulamasına son verildiği, anılan tarihten sonra şirket ücret politikası doğrultusunda ve toplu iş sözleşmesi hükümleri çerçevesinde belirlenen zam oranlarının dikkate alındığının anlaşılmasına göre davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.