Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2016/2039 · K. 2019/2075

6. Ceza Dairesi         2016/2039 E.  ,  2019/2075 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Sanık ... hakkında ... 2. Çocuk Mahkemesinin 12.02.2013 gün 2012/345 Esas ve 2013/67 sayılı kararlarla verilen “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlar için 5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesi uyarınca mahkemesine yerinde ihbarda bulunulması; mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- ... Prof. Dr.... ve Sinir Hastalıkları E.A. Hastanesinin 19.12.2008 gün 2957 sayılı özürlü sağlık kurulu raporunda, sanığın orta derece zeka geriliği teşhisinin konulduğunun anlaşılması karşısında, sanığın olay tarihinde 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi anlamında “İşlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunda öncelikli olarak sağlık kurulu raporu veya Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-)Kabule görede; Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 01.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.