Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/20420 · K. 2016/24962

22. Hukuk Dairesi         2016/20420 E.  ,  2016/24962 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Taraflar arasındaki, fark kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.11.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı ve fazla çalışma ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek, yapılan yargılama sonucunda, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Somut uyuşmazlıkta, davalıya ait işyerinde öğretmen olarak çalışan davacı, fazla çalışma ücreti isteminde bulunmuştur. Davacının yöneticilik görevi bulunmaması karşısında, aylık ücreti karşılığında okutması gereken haftalık ders görevi dışında, okuttuğu ek ders saati sayısına göre talebinin değerlendirilmesi, ek dersin varlığı belirlendiği takdirde ise, ek ders ücretine göre hesaplama yapılması gereklidir. Aylık ücret karşılığı ders görevi dışındaki ek ders saatinin belirlenmesinde, ders dışı hazırlık, planlama veya sosyal hizmetler gibi ek ders görevi sayılan etkinliklerinin de nazara alınması zorunludur. Mahkemece, her ne kadar, davalı işverence düzenlenen ve Milli Eğitim Müdürlüğü’ne gönderilen ders dağıtım çizelgeleri ve bir kısım belgelere göre, ek dersin varlığının kanıtlanmadığı kabul edilmiş ise de, söz konusu çizelgeler ve belgelerde davacı işçinin imzası bulunmamaktadır. Dolayısıyla, bu çizelge ve belgelerde belirtilen ders saatlerinin aksinin, tanık beyanlarıyla kanıtlanması mümkündür. Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular nazara alınarak, tanık beyanlarının birlikte değerlendirilmesi neticesinde, davacının haftalık onüç saat ek ders görevinde (ek ders sayılan etkinlikler dahil) bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu halde, 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu’nun 9. maddesi uyarınca, ek ders ücreti miktarının, resmi okullar için tespit edilen miktardan az olamayacağı da dikkate alındığında, resmi okullar için tespit edilen ek ders ücreti miktarı üzerinden, haftalık onüç saat ek ders görevi karşılığı alacak hesaplanmalıdır. Bu kabulün, tanık anlatımlarına dayandığı gözönünde tutularak, hesaba esas alınan süre ve alacağın miktarının nazara alınmasıyla, takdir edilecek uygun bir oranda indirim de yapılmalıdır. Yukarıda yazılı sebepten, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.