Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2016/2061 · K. 2016/3103

11. Hukuk Dairesi         2016/2061 E.  ,  2016/3103 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12/11/2015 tarih ve 2015/693-2015/864 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... Kalkan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalının eczane olarak kullandığı taşınmazın bitişik dükkanında eczane olarak faaliyet gösterdiğini, davalı tarafın taşınmazın planına göre duvar olan yeri yıkmak sureti ile cephe boyunca cam vitrin yaptırdığını ve böylece hastaneden çıkan hastaları kendi eczanesine çekmeye çalıştığını, davalı tarafın davranışının Kat Mülkiyeti Kanunu 18. ve BK'nın 57. maddesine aykırılık teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının haksız rekabet teşkil eden eyleminin sonlandırılmasına karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, tadilatların eczanenin kullanım amacına uygun olarak yapıldığını, davacının müvekkilinin eczanesinin bitişiğine daha sonra gelip dükkan açtığını, zımmi kabul bulunduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, her iki tarafın tacir oldukları, bu nedenle TTK'nın 4 ve 5. maddeleri gereğince görevli mahkemenin ticaret mahkemesi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere ve davalının tacir sıfatını haiz olmasına ve TTK'da düzenlenen haksız rekabet hükümlerinin uygulanmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 21/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.