İçtihatYargıtay11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2016/2061 · K. 2016/4022
- Esas No
- 2016/2061
- Karar No
- 2016/4022
- Karar Tarihi
- 03.05.2016
Karar Metni
11. Ceza Dairesi 2016/2061 E. , 2016/4022 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet
HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine
Sanıkların savunmalarının alındığı 29.04.2011 ve 07.10.2011 tarihli oturumlarda, haklarının hatırlatılması sırasında CMK'nın 191.maddesi yerine 19.maddesinin gösterilmesi yazım hatası kabul edilmiştir.
1- 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca sanıklardan ... hakkında dava şartı olan mütalaa istenmesi, mütalaa verilmesi durumunda ...... Pazarlama Ambalaj Malzemeleri Ağaç Ürünleri İmalat Sanayi Ltd.Şti. Ortağı ve yetkilisi olan sanık ...' ın, oğlu sanık ...' ın şirket işlerini takip etmediğini savunması ve ....Ticaret Sicili Memurluğunun 07.02.2011 tarihli yazısında sanık ...' ın şirketi temsil yetkisi bulunmadığını belirtmesi karşısında şirket ortağı olan diğer sanık ...' ın sahte fatura kullanmak suçuna ne şekilde iştirak ettiği karar yerinde tartışılıp gösterilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun ..... ve ...ına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle; suça konu faturalar veya onaylı suretlerinin dosyaya konulması incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi yasaya aykırı,
3- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.