Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/21546 · K. 2020/6897

9. Hukuk Dairesi         2016/21546 E.  ,  2020/6897 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının 14.11.2007 - 11/11/2014 tarihleri arasında makine operatörü olarak çalıştığını, aylık ücretinin net 1.550,00 TL ve 120,00 TL asgari geçim indirimi olduğunu, işyerinde yemek verildiğini, servis olduğunu, asgari ücret kısmının bankadan, kalan kısmın elden ödendiğini davacının iş akdini işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini, işyerinde son 6 aya kadar haftanın 6 günü 08:00-20:00, 20:00-08:00 saatleri arasında çalıştığını, bir hafta gündüz, bir hafta gece çalışıldığını, ayda 2 pazar da 08:00-20:00 saatleri arasında çalışıldığını, resmi bayramlarda ve genel tatillerde çalıştığını, asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, resmi bayram ücreti, asgari geçim indirimi ücreti alacağının davalıdan tahsiline karâr verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının 01/12/2008-14/11/2014 tarihleri arasında makine operatörü olarak çalıştığını, ihtarname göndererek kendisine ödenmesi gereken alacakları olduğundan bahisle iş akdini feshettiğini bildirdiğini, davacının tüm haklarının ödendiğini, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, davacının net ücretinin 1,230,00 TL olduğunu, fazla mesai ücretlerinin bordrolara tahakkuk ettirilerek ödendiğini, asgari geçim indirimi ücretlerinin bordroda tahakkuk ettirilerek ödendiğini, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Bilirkişinin 12.415,97 TL olarak hesapladığı fazla mesaiden %30 oranında takdiri indirim yapıldığı açıklandığına göre 8.690,55 TL olarak hüküm altına alınması gereken fazla mesainin hesap hatası yapılarak 11.693,00 TL kabulü hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nun geçici 3/2.maddesi yollamasıyla HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanmasına karar verilmiştir. F) Sonuç: 2- Bilirkişinin 12.415,97 TL olarak hesapladığı fazla mesaiden %30 oranında takdiri indirim yapıldığı açıklandığına göre 8.691,17 TL olarak hüküm altına alınması gereken fazla mesainin hesap hatası yapılarak 11.693,00 TL kabulü hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nun geçici 3/2.maddesi yollamasıyla HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzelterek onanmasına karar verilmiştir. F) Sonuç: Hüküm fıkrasının 2 numaralı bendindeki "Net 11.693,00 TL" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine; "Net 8.691,17 TL" ibaresinin yazılmasına, Hüküm fıkrasının karar-ilam harcı ile davacı lehine vekalet ücretine ilişkin paragraflarının çıkartılarak, yerlerine; “-Karar tarihinde yürürlükte bulunan harçlar tarifesi gereğince alınması gereken 1.783,51 TL harçtan pesin ve ıslahla alınan toplam 560,29 TLnin mahsubu ile geriye kalan 1.221,24 TL harcın davalıdan tahsiline -Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince belirlenen 3.129,62 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, “ paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01/07/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.