Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/21652 · K. 2019/19575

22. Hukuk Dairesi         2016/21652 E.  ,  2019/19575 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde kepçe operatörü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacının yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının kabulüne, diğer taleplerinin ise reddine karar verilmiştir. Temyiz Başvurusu: Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapmadığı uyuşmazlık konusudur. Somut olayda Mahkemece, davacının çalışma saatlerine göre fazla çalışma ücreti bulunmadığı, bilirkişi raporunun da aynı doğrultuda olduğu gerekçesiyle anılan talebin reddine karar verilmiştir. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanığı ..., işyerinde kepçe operatörü olarak davacı ile ilgili olarak “sabah 08:00'den akşam 17:00'ye kadar haftanın 6 günü çalışıyordu, kış aylarında fazla mesai yapmıyordu, ancak yaz aylarında genellikle her gün gece 22:00-23:00'e kadar çalışıyordu, fazla çalışma karşılığında cüzi bir miktar veriyorlardı ancak çalışmanın tam karşılığı olmuyordu,” şeklinde beyanda bulunmuştur. İşverence dosyaya puantaj kayıtları, devam çizelgesi gibi belgeler sunulmadığı gibi, fazla çalışma ücretinin ödendiğine dair ücret bordrosu da sunulmamıştır. Hal böyle olunca tanık anlatımları dikkate alınarak davacının fazla çalışma yapıp yapmadığının belirlenmesi gerektiği açıktır. Ancak Mahkemece tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde hata yapılmış olup, davacı tanığı ... tarafından yaz dönemi ile ilgili olarak bildirilen çalışma düzenine göre davacının fazla çalışma yaptığı anlaşılmaktadır. Bu bakımdan, davacı tanığının beyanına davacıyla birlikte çalıştığı süre ile sınırlı olarak itibar edilebileceği göz önüne alınarak, davacının yaz aylarında ( Haziran, Temmuz ve Ağustos ayları) haftada 6 gün 08.00-22.00 arasında çalıştığı kabul edilerek sonuca gidilmelidir. Ayrıca fazla çalışma ücretinin tanık anlatımlarına göre belirlenmesi halinde, hükmedilecek fazla çalışma ücretinden uygun bir indirim yapılması gerektiği gözden kaçırılmamalıdır. Mahkemece yazılı gerekçe ile fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.