Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2016/2208 · K. 2020/4309

4. Ceza Dairesi         2016/2208 E.  ,  2020/4309 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yüzüne karşı karar verilirken yüze karşı karar verilenler için kanun yoluna başvuru şeklinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi nedeniyle, sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü: Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1)Tehdit suçunun nitelikli hali olan silahla tehdidin kabulü için, silahın, tehdit suçunda bizzat mağdura yönelik olarak görüp hissedilebileceği ve mağdurun üzerindeki etkisini artıracak biçimde teşhiri veya kullanılması gerekir. Mağdurun yokluğunda gerçekleştirilen tehdit eyleminin, silahla tehdit suçunu oluşturabilmesi bakımından, silahın, mağdurun evi, arabası gibi daimi kullanımında olan eşyalarında hasar, iz, emare gibi belirtiler oluşturacak ve bu suretle tehdidin mağdurun üzerinde meydana getirdiği korkunun etkisini artıracak tarzda kullanılması icap eder. Bu itibarla, mağdurun yokluğunda gerçekleşen tehdit eyleminde, salt silah teşhir edilmiş olması, suçun nitelikli halinin oluşumu için yeterli sayılamayacaktır. Yargılamaya konu somut olayda, sanığın, katılanın yokluğunda elinde bıçakla ikametine giderek tanık ...'a katılanı sorması ve ikametin kapısında veya başka yerinde bıçağın iz emare bırakmadığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin bıçakla tehdit niteliğinde kabul edilemeyeceğinin gözetilmemesi, 2) Dosya kapsamından Kırıkkale 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/674 sayılı dosyasının, davaya konu aynı fiilin aynı mağdura karşı işlendiğinin anlaşılması karşısında, ilgili dava dosyaları getirtilerek, aşamasına göre bu dava ile birleştirilmesi, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3) Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, olayın tek tanığı olan ...'ın soruşturma aşamasında sanığın sadece kapıdan annesinin nerede olduğunu sorduğunu, giderken elinde bıçak olduğunu gördüğünü, kovuşturma aşamasında ise sanığın annesi olan katılan yönelik "bu annenin son şansı" şeklinde sözler söylediğini beyan etmesi karşısında; tanığın aşamalardaki beyanları arasında bulunan çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde hangi aşamadaki beyanına ne suretle üstünlük tanındığının açıklanması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması, 4) Kabule göre; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.