Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/22080 · K. 2020/9233

9. Hukuk Dairesi         2016/22080 E.  ,  2020/9233 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :... Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davacının 01/01/2002 yılında davalı Kooperatifde gece bekçisi olarak işe başladığını ve emekli edildiği tarih olan 21/05/2014 yılına kadar aynı işyerinde çalıştığını, belirterek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve fazla çalışma ücretinin faizleriyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının iddia süreler içerisinde kooperatifte çalışmadığını, ... akdinin 31/12/2010 tarihi itibariyle sona erdiğini, belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti : Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1- Taraflar arasında davacının işçilik alacaklarından davalının sorumlu olduğu süre uyuşmazlık konusudur. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasa'nın 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasa'nın 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir. Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır. İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanun'un 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren ... başına sorumlu olacaktır. Somut uyuşmazlıkta, davacının çalıştığı 31.12.2010 tarihine kadar davalı işyerinde bekçi olarak çalıştığı uyuşmazlık konusu değildir. Ancak davalı taraf bu tarihten sonra davacı ile ... ilişkilerinin sona erdiğini savunmuştur. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında davacının 01/01/2002-31/12/2010 tarihleri arasında S.S ... Konut Yapı Koop. 19/01/2011-14/08/2012 tarihleri arasında ..., 15/08/2012-21/05/2014 tarihleri arasında ... Vadi Villaları Yönetimi ünvanlı işyerinde çalışmaları görünmektedir. Mahkemece, davalı tarafın Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında gözüken ...'un kooporatif yetkilisi olduğu ve ayrıca Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında gözüken ... Vadi villarının, kooparatifin yapımına başladığı ancak tamamlanamayan villalar olduğu yönündeki beyanları ve tanık beyanları da dikkate alınarak davacının ilk işe giriş tarihi olan 01/01/2002 tarihinden fesih tarihi olan 21/05/2014 tarihine kadar davalı işyerinde kesintisiz çalıştığı kabul edilmiş ise de davalı kooperatif ile site yönetimi arasında işyeri devri olduğu anlaşılmakla dava konusu alacakların yukarıda belirtilen ilkeler doğrultusunda değerlendirilmesi ve alacaklar hakkında karar verilmesi gerekmektedir. Bu husus gözetilmeksizin karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.