Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2016/2211 · K. 2016/6197

8. Ceza Dairesi         2016/2211 E.  ,  2016/6197 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama HÜKÜM : - Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan hükümlülük, - Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından hükümlülük ve müsadere Gereği görüşülüp düşünüldü: A- Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiilerinin, bir sebebe dayanmayan ve sanık ...'nın suçun sabit olmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA), B- Sanıklar ... ve ... hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan ve sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanıklar ... ve ...'in kavga sırasında korkutmak ama- cıyla silahla ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eylemlerinin TCK.nun 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nun 170/1-c maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, 2- Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; a- Sanık ...'in satır ile katılanın koluna, sanık ...'in ise boru ile burnuna vurduğu olayda, her bir eylem yönünden kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin ne şekilde olduğuna dair yeniden Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak her iki sanık hakkında kemik kırığı nedeniyle artırım oranının ayrı ayrı belirlenmesi gerekirken her iki kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi birlikte değer- lendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, b- Kabul ve uygulamaya göre de, adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1), ağır (6) derece şeklinde sınıf- landırılması ve 5237 sayılı TCK.nun 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla 1/2'ye kadar artırımının öngörülmüş olması karşısında, katılanın adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (3) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, yasal gerekçe gösterilmeden orantılılık ilkesine aykırı olarak, kasten yaralama suçunda sanığın cezasında en üst oranda artırım yapılması, 3- Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararının Resmi Gazete'nin 24.11.2015 ve 29542 sayılı sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK.nun 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Yasaya aykırı, sanıklar müdafiileri ve sanık ...’nın temyiz iti- razları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 05.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.