Yargıtay 23. Hukuk Dairesi · E. 2016/2239 · K. 2016/3225

23. Hukuk Dairesi         2016/2239 E.  ,  2016/3225 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R - Davacı vekili, müvekkili ve dava dışı diğer arsa sahipleri ile davalı arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, 3. kat 17 no'lu bağımsız bölümün müvekkiline isabet ettiğini, yüklenicinin daireyi zamanında teslim etmediğini ileri sürerek, tazminat isteminde bulunmuştur. Davalı vekili, gecikmenin müvekkilinden değil arsa maliklerinin kusurundan kaynaklandığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacının dairesinin iskân alma süresi ile birlikte 14.02.2007 tarihinde teslim edilmesi gerekirken, iskânın 08.06.2008 tarihinde alındığı, binanın ortak yerlerinde ve davacıya isabet eden bağımsız bölümde de kullanıma engel olan eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğu ve bu imalatların 1 aylık sürede tamamlanabileceği, bu süre iskân tarihine eklendiğinde 08.07.2009 tarihine kadar davacının talepte bulunabileceği gerekçesiyle, 7.632,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmiştir. Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-Taraflar arasındaki 14.04.2005 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca işin fiilen teslim edilmesi gereken tarihin 14.10.2006 olarak belirlendiği sabittir. Sözleşmede, yapı kullanım izin belgesinin alınması için teslimden sonra 4 aylık bir süre daha belirlenmişse de fiili teslimin yapılması gereken tarihin 14.10.2006 olduğunda şüphe bulunmamaktadır. Bu durumda, davaya konu edilen gecikme tazminatı hesabında bu tarihin başlangıç tarihi olarak esas alınması gereklidir. Bunun yanında, davacı yana ait bağımsız bölümün anahtarının 27.06.2008 tarihli tutanak ile teslim edildiği açık olup, bu husus, dava dilekçesindeki beyana göre davacı yanca da kabul edilmektedir. Yani bu tarih itibariyle artık daire üzerindeki tasarruf imkânı arsa malikine geçmiştir. Ne var ki, arsa maliki, anahtarı teslim aldığı tarih itibariyle dairede eksikler bulunduğunu belirttiğinden, bilirkişilerce, eksiklerin 1 ay içinde tamamlanabileceği görüşü bildirilmiştir. Arsa sahibi, dairesine ait anahtarı aldıktan sonra zararın artmasına engel olmak zorunda olduğundan, aksi durumda doğacak sonuçlardan sorumlu bulunmaktadır. Şu halde, 14.10.2006 ile 27.07.2008 tarihleri arasında oluşan gecikme ile sınırlı olarak tazminata hükmedilmesi gerekirken, yapı kullanma izin belgesinin alındığı tarihte eksik işlerin tamamlanması için gerekli sürenin ilavesi ile tespit edilen tarihe kadar tazminata hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir. Diğer yandan, hüküm altına alınan miktar üzerinden harç hesabı yapılması ile davalıdan tahsil hükmü kurulması gerekirken, yazılı şekilde dava edilen alacağın tümü üzerinden harç hesabı yapılması usul ve yasaya aykırı olmuştur. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.