Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2016/22567 · K. 2018/9107

3. Hukuk Dairesi         2016/22567 E.  ,  2018/9107 K. "İçtihat Metni" ...... Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafça temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı; davalı ile resmi nikah ile evlendiklerini kararlaştırılan düğün yapılmadan kısa bir süre önce açtığı dava ile boşandıklarını, davalının müşterek evin kapısını çilingir vasıtasıyla açtırarak çeyiz eşyalarını almakla yetinmeyip, kendisine ait diploma, cep telefonu ve 1.000 TL nakit para ve yine kendisine ait 1.279 TL değerindeki .... ekran tv, 1.399 TL değerindeki buzdolabı, 2.580 TL değerindeki oturma takımının iki tekli parçasını, rızası olmadan aldığını ileri sürerek, bunların aynen iadelerini, aynen iadenin mümkün olmaması halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1000 TL'nin işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, talebini ıslah ile 2700 TL'ye yükseltmiştir. Davalı; davacı ile aralarındaki boşanma davası devam ederken, evlilik sonrası oturmaları planlanan davacıya ait evden kensine ait olan bir kısım eşyaları aldığını savunarak, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; dosya kapsamındaki tanık beyanlarından; müşterek hanenin tarafların evlenmesinden sonra yaşamaları için hazırlandığı ve dava konusu buzdolabı, televizyon ve tekli koltukların düğün için alındığı, evlilik için alınan eşyaların kim tarafından alınmış olursa olsun, kadına hediye olarak alındığının kabulü gerektiği, diploma, cep telefonu ve nakit para ile ilgili taleplerin ise; evde mevcudiyetleri ile davalı tarafça götürüldüğünün ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Dava; davacıya ait bir takım eşya ve paranın boşandığı eşi tarafından götürüldüğü iddiasına dayalı mevcutlarsa aynen iadeleri, olmadığı takdirde bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. ./.. -2- 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının cep telefonu, diploma ve nakit para istemleri yönünden temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacının buzdolabı, televizyon ve iki adet tekli koltuk niteliğindeki eşyalara ilişkin temyizi yönünden: Davacı evlenirken aldığı buzdolabı, bir adet televizyonve iki adet tekli koltuğun davalı tarafından götürüldüğünü iddia ederek, bunların aynen iadesini olmadığı takdirde bedelini istemiş, mahkemece eşyaların düğün için alındığı, evlilik başlarken alınan eşyaların kim tarafından alınmış olursa olsun, kadına hediye olarak alındığı belirtilerek, davacının istemi reddedilmiştir. Türk Medeni Kanunu 226/1.maddesi gereğince eşler her zaman birbirlerinde kalan kişisel eşyalarının iadesini isteyebilirler. Buna göre; evlilik boşanma ile sona erdiğinde mülkiyet hakkına dayalı olarak bir eş diğer eşte bulunan eşyalarını geri alma hakkına sahiptir. Kural olarak; bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik tasarruf özgürlüğüne yönelik saldırılara el atmanın önlenmesi davası ile karşı koyabileceği gibi istihkak davası ile de karşı koyabilir. Eşya davası bu anlamda bir istihkak davası olmakla istem dava konusu eşyaların; aynen iadesi, olmadığı takdirde dava tarihindeki bedelinin verilmesi şeklinde gerçekleşmektedir. Bu nedenle eşyaların aynen mevcut olmaması halinde ise, istenen eşya bedeli “tazminat” niteliğinde bulunmaktadır. Somut uyuşmazlıkta; dava konusu edilen iki adet tekli koltuk, bir adet televizyon ve bir adet buzdolabının davacı tarafından resmi nikah yapıldıktan sonra düğün hazırlıkları sırasında müşterek konut için alındığı, düğün yapılmadan tarafların ayrıldıkları anlaşılmaktadır. Davalının eşyaların kendisine hediye edildiğine ilişkin bir iddiası da olmamıştır. O halde talep konusu bu eşyaların davacının kişisel malı olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, dava konusu eşyaların davacının kişisel malı olduğu gözetilmeksizin, " evlilik başlarken alınan eşyaların kim tarafından alınmış olursa olsun, kadına hediye olarak alındığının" kabulü ile davalı kadın tarafından götürülen eşyaların iadesinin istenemeyeceği gerekçesiyle, hüküm kurulmuştur. Oysa; hükme dayanak kabul edilen kural; sadece ziynet eşyaları bakımından geçerli kabul edilen bir kuraldır. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında; dava konusu edilen iki adet tekli koltuk, bir adet televizyon ve bir adet buzdolabının dosyadaki tanık beyanları ve diğer delillere göre davacının kişisel malı olduğu ve davalı tarafından götürüldüğü kanıtlandığından, bu eşyalar yönünden davanın kabulü gerekirken, reddi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir. ..... SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle, davacı tarafın sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi. ....