Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/23007 · K. 2019/20787

22. Hukuk Dairesi         2016/23007 E.  ,  2019/20787 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ: ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bır kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin ... şubesinde tek çalışan olduğunu, iş ahlakına ve mesleki gizlilik koşullarına aykırı hareket ettiğini, ... Şubesinin kapatılacağının 3 ay öncesinden davacıya bildirildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Taraflar arasında davacının ulusal bayram genel tatil ve fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.Ulusal bayram genel tatil ücret alacağı bakımından da aynı ilkeler geçerlidir.Somut olayda; davacı ulusal bayram genel tatil günleri çalıştığını, kış aylarında 08.30-19.00 arası yazın ise 08.30-20.00 arası çalışması sebebi ile fazla çalışma yaptığını iddia etmiştir. Davalı tanıkları davacının 08.30-18.00 saatleri arasında çalıştığını, dini ve milli bayramlarda çalışmadığını, beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 02.05.2011- 30.06.2013 tarihleri arası davacının fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücret alacakları davacı tanık beyanları esas alınarak dini bayramlarda bir gün ve milli bayramlarda çalıştığı ayrıca kışın 08.00-19.00 saatleri arası ara dinlenme düşülerek haftalık 15 saat, yaz ayları ise 08.00-20.00 arası ara dinlenme düşülerek haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek davacı talebi aşılmak sureti ile yapılan hesaplama mahkemece hüküm altına alınmış ise de hatalı olmuştur. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarından biri davacı ile birlikte 1986 ve 1987 yılından 2008 yılına kadar, diğeri ise 2012 yılının Şubat ayından 2013 eylül ayına kadar birlikte çalıştığını beyan etmiş olup; tanıklar ancak kendi çalışma dönemlerindeki çalışma şekli ile ilgili bilgi sahibi olabilirler ve tanıklıklarına ancak kendi çalışma dönemleri ile sınırlı olarak itibar edilebilir. Bu durumda; tanıkların davalı işyerinde çalışma sürelerini gösteren Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları temin edilmeli, davacı ile birlikte çalıştıkları sürelerle ve işe giriş saati yönünden davacı talebi ile bağlı kalınarak diğer dönemlerde davalı tanık beyanlarına göre talep konusu alacaklar konusunda bir değerlendirme yapılmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.11.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.