Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2016/2316 · K. 2020/1601

14. Ceza Dairesi         2016/2316 E.  ,  2020/1601 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ...), Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (sanık ...), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar) HÜKÜM : Sanık ...'un atılı suçlardan beraati ile sanık ...'in müsnet suçlardan mahkumiyetine İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Mahkemece yüzüne karşı 25.11.2013 tarihinde verilen mahkumiyet hükümlerini katılan mağdure vekilinin CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip, tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunduğu 10.12.2013 günlü dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde; Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik müdafinin temyiz isteminin incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, on sekiz yaş altındaki çocuklarda suç tarihinden itibaren en az altı ay, erişkinlerde ise on iki ay geçtikten sonra yapılması gerektiği gözetilerek 02.01.2013 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle on sekiz yaşından küçük mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair suç tarihinden itibaren altı aylık süre geçtikten sonra rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesinde anılan süreden önce yapılan 26.06.2013 günlü muayeneye istinaden mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair düzenlenen 28.08.2013 tarihli heyet raporuna itibar edilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanması, Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.