Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/23334 · K. 2019/20731

22. Hukuk Dairesi         2016/23334 E.  ,  2019/20731 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ: ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin uhdesinde bulunan ... yol inşaat şantiyesinde kepçe operatörü olarak çalışırken 08.08.2011 tarihinde iş akdinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2- Taraflar arasında, davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.Aynı ilkeler ulusal bayram ve genel tatil ücreti yönünden de geçerlidir. Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 07.00-19.00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile çalışarak haftada 18 saat fazla mesai yaptığı ve milli bayramlar ile genel tatil günlerinde çalıştığı tespit edilmiş ve yapılan işin yol yapım işi olduğu gerekçesi ile 1 Nisan - 31 Ekim tarihleri arası için hesaplama yapıldığı görülmüş, Mahkemenin de bu hesaba itibar ederek alacakları hüküm altına aldığı anlaşılmıştır. Ancak davacının dava dilekçesinde yaz kış ayrımı yönünde bir iddiası veya açıklaması yer almadığı gibi davacı tanıkları da yaz ve kış dönemi olarak ayrım yapmadan beyanda bulunmuştur. Davalı tanıklarının da yaz ve kış ayrımına yönelik anlatımları olmadığı nazara alındığında, tanıklar yeniden dinlenerek çalışma saatleri ve mevsime göre çalışılan sürede değişiklik olup olmadığı tespit edilmeli ve yaz ve kış dönemlerindeki çalışma saatleri netleştirilerek hesaplama yapılmalı ve sonucuna göre davacının fazla mesai ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti hakkında karar verilmelidir. Ayrıca davacının davalı iş yerinde 03.12.2009-08.08.2011 tarihleri arasında çalışmış olduğu görülmesine rağmen Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ulusal bayram ve genel tatil ücretinin davacının iş akdinin fesih tarihi aşılarak 30.06.2012 tarihine kadar hesaplanması da hatalı olmuştur. Belirtilen yönler gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.