Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/23584 · K. 2019/21630

9. Hukuk Dairesi         2016/23584 E.  ,  2019/21630 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin 03/03/2010 tarihinden itibaren aralıksız olarak davalı şirkette çalışmaya devam ettiğini, müvekkilinin davalı işyerinde hat-makine boy kesme ve dilme operatörü olarak çalıştığını, müvekkilinin son aldığı net maaşın 1.888,00 TL. olduğunu, yemek ve servis hizmetinin davalı işverence karşılandığını, müvekkilinin işe girdiği tarihten 2011/Kasım ayına kadar haftada 6 gün çalışmış olup, haftanın 3 gününde 12 saat, diğer 3 gününde ise minimum 15 saat çalışma yaptığını, müvekkilinin çalışma saatlerinin sabah 08:00 ve akşam 18:00 olmasına karşılık davalı şirketin ilk kuruluş aşamasında olduğundan iş yoğunluğu gerekçesi ile müvekkilini sabah 08:00, akşam 21:00, 22:00 ve hatta 00:00'a kadar çalıştırdığını, bunun üzerine taraflarınca Beyoğlu 35. Noterliği'nin 13/08/2014 tarih ve 25539 yevmiye nolu ihtarnamesi ile işe giriş tarihinden 2011/Kasım tarihine kadar çalışmış olduğu fazla çalışma ve dini-milli bayram alacaklarının ödenmesini aksi halde 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 24/II-e bendi gereğince müvekkilinin iş akdini haklı nedenlerle feshedileceğinin ihtar edildiğini, davalı şirkette çalışma saatleri hafta içi sabah saat 08:00 akşam 18:00 saatleri arasında, Cumartesi günleri de yine sabah 08:00, akşam 18:00 saatleri arasında olmasına rağmen davalı şirket kuruluş aşamasında olduğundan müvekkilinin hafta içi saat 21:00 ve hatta 22:00'a, Cumartesi günleri de çoğu zaman 19:00'a kadar çalıştığını, ayrıca ayda en az 2 Pazar günü sabah saat 08:00 ve akşam çoğu zaman akşam 19:00'a kadar çalıştığını, davalı işyerinde yemek molasının 30 dakika olduğunu, ayrıca çay molası olmadığını, ancak 2010 yılı Şubat ayından 2011 yılı Kasım ayına kadar yapmış olduğu fazla çalışma ücretlerinin müvekkiline ödenmediğini, ayrıca dini ve milli bayramlarda da çalışmaya devam etmiş olmasına karşılık müvekkiline yapmış olduğu fazla çalışmalarının ücretinin ödenmediğini, müvekkilinin iş sözleşmesini 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 24/II-e maddesi gereğince haklı sebeple feshettiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacı işçinin fazla mesai alacağı talebinin yersiz ve mesnetsiz olduğunu, davacının şahsi sicil dosyası içerisinde sundukları puantaj kayıtlarından da anlaşılacağı üzere, müvekkili şirkette davacının çalıştığı bölümde vardiya sistemi ne olursa olsun günlük 7,5 saat çalışma olduğunu, davacının iddia ettiği fazla mesai yaptığı yönündeki iddialarının gerçekleşmesinin mümkün olmadığını, kaldı ki, davacı işçi fazla çalışma yapmış ise bu ücretinin kendisine muntazaman ödendiğini, nitekim bu durumun şahsi sicil dosyasındaki puantaj kayıtlarından, bordrolardan ve banka dekontlarından da anlaşılacağını, davacının resmi tatil ve ulusal ve dini bayram çalışma alacakları taleplerinin de haksız ve yersiz olduğunu, davacının işyeri şahsi sicil dosyasında sunulan bordrolar incelendiğinde, davacının hafta tatili ile genel tatil ve dini-milli bayramlarda çalışmadığının görüleceğini, istisnaen çalışılmış ise söz konusu alacaklarının kendisine ödendiğini, kabul ve ikrar manasına gelmemek kaydıyla davacının tüm taleplerinin zamanaşımına uğramış olup, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, ayrıca davacı tarafın dava dilekçesinde belirtmiş olduğu ücret miktarını da kabul etmediklerini, davacının çalıştığı bölümde 2010/Şubat-2012/Nisan tarihleri arasında tekli vardiya sistemi (7,5 saat çalışma) 2012/Mayıs-2014 Haziran tarihleri arasında ikili vardiya sistemi uygulanmış olup, günlük 7,5 saat çalışma yapıldığını, davacının çalıştığı bölümde gece çalışması yapılmadığını, 2014/Temmuz tarihinden sonra işyerinde üçlü vardiya sistemine geçildiğini, yemek molasının bir saat, çay molalarının ise günlük 2 defa 15'er dakikadan oluştuğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Dava kısmi dava olarak açılmış olup davalı vekilinin ıslaha karşı süresinde ileri sürdüğü zamanaşımı defi değerlendirilmeksizin talep edilen alacakların hüküm altına alınması hatalıdır. 3- Dava açıldıktan sonra fazla mesai alacağı için ödendiği anlaşılan 3.283,60 TL'nin hüküm altına alınan/alınacak olan fazla mesai ücreti alacağından mahsubunun gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır. 4- Davacı dava dilekçesi ile 1.000 TL ulusal bayram genel tatil alacağı talep etmiş olup dosya kapsamına göre dini bayramların ilk iki günü hariç ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı anlaşılan davacının ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının bilirkişi tarafından net 488 TL olarak hesaplanmış olmasına ve ispatın tanık beyanına dayanmasına göre bu miktar karineye dayalı makul indirime tabi tutulduktan sonra belirlenecek tutar üzerinden ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının talep gibi net olarak hüküm altına alınması ve talebin bakiyesinin reddi gerekirken anlaşılamayan bir nedenle 1.000 TL olan ilk talepten %30 indirimle belirlenen 700 TL'nin brüt olarak hüküm altına alınması hatalıdır. F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/12/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.