Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/23600 · K. 2019/4744

9. Hukuk Dairesi         2016/23600 E.  ,  2019/4744 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi davalı vekili duruşma talep etmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/02/2019 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü: YARGITAY KARARI A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin, 11.06.2003-16.08.2014 tarihleri arasında davalıya ait ecza deposunun sevkiyat bölümünde şoför ve sevkiyat elemanı olarak çalıştığını, son aylık ücretinin 1.500,00TL kök ücret+prim olduğunu, fazla çalışma yapmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini ve yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ayrıca iş akdinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, hafta tatili ve fazla mesai ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti: Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının en son maaşının brüt 1.180,00 TL olduğunu ayrıca fazla mesai ücretini aldığını, davacının ... şubesinde çalışmakta iken Halkalı deposundaki ihtiyaç sebebiyle görev yerinin değiştirildiğini, bu hususun işverence davacıya bildirildiğini, ancak davacının işe başlamadığını, 11.06.2003 tarihli iş sözleşmesi ile işveren tarafından görevlendirildiği takdirde işverenin Türkiye içinde veya dışında faaliyet gösterdiği işyerlerinden birinde çalışmayı kabul ettiğini, davacıya fazla mesai ücretlerinin ödendiğinin maaş bordrolarıyla sabit olduğunu, hafta tatili ve yıllık izin ücretlerinin de ödendiğini savunmuştur. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı işçi, son aylık ücretinin 1.500 TL kök ücret + prim olduğunu iddia etmiş; davalı işveren ise davacının son ücretinin brüt 1.180 TL olduğunu savunmuştur. Mahkemece, davacının iddia ettiği gibi net 1500 TL ücret ile çalıştığı kabul edilmiştir. Dosya içerisinde yer alan davacıya ait bordroların imzalı oluşu ve davacı tanıkları dahil tüm tanıkların davalıya ait işyerinde elden ödeme olmadığı yönünde beyanda bulundukları dikkate alındığında, davacının bordrolardaki ücret ile çalıştığının kabulü ile işçilik alacaklarının buna göre değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 2.037.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.