Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2016/23862 · K. 2017/7

2. Hukuk Dairesi         2016/23862 E.  ,  2017/7 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Velayetin Değiştirilmesi Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlenmesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konudaki üstün yararı belirlenirken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verilebilecekti ise, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Yukarıda belirlenen ilkeler doğrultusunda somut olay incelendiğinde; psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 s.K. M.5) ortak çocuğun anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir nitelikte sosyal inceleme raporu istenmeli, idrak çağında olan 2004 doğumlu Ayça Nur'un ebeveynlerden hangisinin yanında kalmak istediği konusunda hakim tarafından bizzat dinlenilerek görüşünün alınması, taraflar tanık göstermiş ise gösterilen tanıkların dinlenmesi gereklidir. Davalı baba, tanık deliline dayanmış ve açıkça tanıklarının dinlenmesinden vazgeçmiş değildir. Öyleyse, dayandığı olgu ve vakıaları kanıtlama konusunda davalıya imkan tanınması, "adil yargılama hakkını içeren" hukuki dinlenilme hakkının bir gereğidir (HMK m.27). Buna göre davalı babanın bildirdiği tanıkları Sultan Çakmak, Adnan Yolcu, Senem Saygılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240. ve devamı maddeleri gereğince dinlenip, tüm deliller birlikte ..../.. değerlendirilip, ebeveynlerden hangisi yanında kalmalarının çocukların üstün yararına olacağı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu hususlar nazara alınmadan, velayetle ilgili yazılı şekilde düzenlemeye gidilmesi isabetli bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.01.2017 ( Pzt.)