Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2016/2469 · K. 2017/5136

11. Hukuk Dairesi         2016/2469 E.  ,  2017/5136 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ... 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/12/2015 tarih ve 2014/144-2015/193 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili; müvekkilinin yazar olduğunu ve davalı yayıncı ile "Ölüm Geçidi" isimli romanın yayınlanması hususunda 16.11.2011 tarihinde ve "Ceneviz Deresi" isimli romanın yayınlanması hususunda ise 25.09.2012 tarihinde yayın sözleşmeleri imzaladıklarını, davalının bu eserlerin basım ve yayını gerçekleştirdiğini, ancak davalının müvekkiline eserler ile ilgili telif haklarını ödemediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 7.500,00 TL telif bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili; davacının yayınevine ödemesi gereken ücreti ödemediğini, ayrıca davacının kitaplarının satılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacıya ait "Ölüm Geçici" ve "Ceneviz Deresi" adlı kitapların belirli bir kurgusal temelle oluşturulduğu ve eser niteliği taşıdıkları, taraflar arasında imzalanan 16.11.2011 tarihli ve 25.09.2012 tarihli sözleşmeler gereğince davacı eser sahibine ödenecek bedelin satışı gerçekleşen kitapların tüm satış bedellerinin üzerinden iskonto yapılarak hesaplanması gerektiğinin kararlaştırıldığı, ancak davacının sözleşmeye konu kitaplarının satıldığını ve bunun miktarını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, yayıncılık sözleşmesine dayalı telif ücreti istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, taraflar arasında düzenlenen sözleşmeler gereğince, kitapların satışı sonucunda elde edilecek gelir üzerinden belirli oranda iskonto yapılarak telif ücretinin ödeneceği kararlaştırıldığından, dava konusu kitaplara yönelik telif ücreti alacağının dava tarihi itibariyle satışı gerçekleşen kitaplardan elde edilecek gelir dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Bu durumda, mahkemece davacı tarafından satış hususunda davalı tarafın ticari defterlerine de dayanıldığı hususu gözetilmeden, davalı tarafın ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın ve ayrıca Kültür Bakanlığı’ndan alınan bandrollerin de sarfedilip sarfedilmediği tespit edilmeden yazılı gerekçe ile davacının iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.