Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2016/25470 · K. 2020/11161

9. Hukuk Dairesi         2016/25470 E.  ,  2020/11161 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı, davalılardan Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna bağlı Tekirdağ Devlet Hastanesinde hizmet alım ihalesi kapsamında ihbar olunan işveren şirketlerin işçisi olarak 12/12/2002- 15/08/2014 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını,ücretlerinin zamanında ödenmemesi ve hizmet süresinin kesintili bildirilmesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini, fazla çalışma yapmasına karşın karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, zamanaşımı def’inde ve husumet itirazında bulunmuş, davacının alacaklarından davalı Kurumun sorumlu tutulamayacağını savunmuştur. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davacının fazla mesai ücretinin belirlenmesi hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” Somut uyuşmazlıkta, davacı taraf dava dilekçesinde günde ortalama 3-4 saat fazla mesai yaparak çalıştığını beyan etmesine rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının talebi ile bağlı kalınarak haftalık 24 saat fazla çalışma yapıldığı kabulüyle hesaplama yapılmış ise de, davacının beyanının her zaman günlük 4 saat fazla mesai yapıldığı yönünde değerlendirilmesi hatalı olup, davacının günlük 3 saat ve haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek alacağının yeniden hesaplanmasının yerinde olacağı anlaşıldığından, yazılı şekilde verilen karar bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.