Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/25733 · K. 2017/8906

22. Hukuk Dairesi         2016/25733 E.  ,  2017/8906 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davalı vekilince de duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, bilirkişi raporunda hesaplanan brüt tutardaki kıdem tazminatından, işverence yapılan net tutardaki ödeme miktarı mahsup edilmiş ve bakiye kalan tutar brüt ifadesiyle hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, mahsup işleminde her iki miktarın da brüt olması ya da net olması gerektiğine dikkat edilmediğinden mahsup işlemi hatalı olmuştur. Diğer taraftan, işverence yapılan kıdem tazminatı ödemesinin dava tarihinden sonra ve fakat ıslah tarihinden önce gerçekleştiği nazara alınarak, dava dilekçesinde talep edilen 100,00 TL kıdem tazminatı miktarı yönünden davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmeli ve bu miktar, gerek vekalet ücretinin belirlenmesinde gerekse de yargılama giderinin paylaştırılmasına esas haklılık oranında davacı lehine değerlendirilmelidir. Mahkemece bu yöne dikkat edilmemesi de hatalıdır. Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.