Yargıtay 20. Ceza Dairesi · E. 2016/2633 · K. 2019/4420

20. Ceza Dairesi         2016/2633 E.  ,  2019/4420 K. "İçtihat Metni" Mahkeme : İNEGÖL 5. Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hüküm : Mahkûmiyet Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ : 1-Dosyadaki belge ve bilgilere göre; olay günü sanıkla beraber araçta bulunan, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ...’in üzerinde 0,02 gr...... içeren madde ele geçirildiği, ... ve sanıkla beraber araçta bulunan, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ...’in alınan ifadelerinde sanığa uyuşturucu alması için para verdiklerini ve sanığın da uyuşturucu alarak kendilerine getirdiğini beyan etmeleri ve sanığın da bu hususu doğrulaması karşısında sanığın eyleminin TCK'nın 191. maddesinde tanımlanan "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" veya aynı Kanun'un 188. maddesinin 3. fıkrasında düzenlenen "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçlarından hangisini oluşturduğunun tartışılarak belirlenmesi görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğunun gözetilmemesi, Kabule göre de; 2-TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, TCK’nın 53. maddesinin (3.) fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, sanığın kendi alt soyu dışındaki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisi”nden yoksun bırakılmasının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden, yoksunluğun tümü için koşullu salıverilmeye kadar sürmesine karar verilmesi, 3-Sanık ile haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ......’in aralarında menfaat çatışması olduğu anlaşıldığı halde, sanığın başka müdafii tarafından savunulmasının sağlanması gerektiği düşünülmeyip aynı müdafii ile temsil ettirilerek yargılamanın yürütülüp sonuçlandırılması suretiyle CMK.nun 152. ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/b. maddelerine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, CMK’nın 283. maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 10/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.