Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2016/26803 · K. 2018/25710

22. Hukuk Dairesi         2016/26803 E.  ,  2018/25710 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalıların ... Ortaklığı adı altında ...'da ... ve ... Co. Ltd adlı ... şirketlerle ortak olarak sürdürdükleri inşaat işlerinde 9,5 ay kalıpçı olarak çalıştığını, iş akdinin 15.10.2011 tarihinde işveren tarafından feshedildiğini, diğer kalıpçılık yapan işçilere aylık 1.800,00 Dolar ücret ödendiği halde müvekkiline 1.400,00 Dolar ücret ödendiğini, günlük yasal çalışma sınırını aşan çalışma yaptırıldığını ileri sürerek fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti ile eksik ödenen ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir. Davalı cevabının özeti: Davalılar vekilleri, davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkeme kararının özeti: Mahkemece, fazla çalışma ücretinin reddine, diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar süresi içinde davacı ile her iki davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davacı, davalıya ait ... ...'daki işyerinde kalıpçı olarak çalıştığını, kendisine 1.400,00 Dolar ödendiğini ancak aynı işyerinde aynı işi yapan diğer işçilere 1.800,00 Dolar ödendiğini ileri sürerek, fark ücret alacağı talebinde bulunmuştur. Dosya kapsamına göre, davacı ücret konusunda, davalı işverenin eşit davranma ilkesine aykırı davrandığını kanıtlayamadığı gibi bu yöndeki ihlalin varlığı ihtimalini de güçlü biçimde gösteren bir durumu ortaya koyamamıştır. Davacı aynı işi yapan ve aylık 1.800,00 Dolar ücret alan emsal işçinin varlığını ispatlamış değildir. Her ne kadar Mahkemece, emsal ücret araştırması yapılarak aylık ücretin 1.800,00 Dolar olduğu kabul edilmiş ise de, ücretin sözleşme ile belirlendiği durumlarda emsal ücretin ödenme zorunluluğu 6098 sayılı TBK. 401.madde uyarınca söz konusu değildir. Hal böyle olunca, davacının fark ücret alacağı talebinin reddi gerekirken, kabulü yönünde hüküm tesis edilmesi hatalıdır. 3- Davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktası da bir diğer uyuşmazlık konusudur. Taraflar arasında yapılan iş sözleşmesinin 4.maddesinde aylık ücretin 5.250,00 ... Riyali olduğu, çalışma saatleri başlığını taşıyan 5.maddesinde ise aylık ücretin haftalık 60 saat çalışma karşılığı olduğu hükmüne yer verilmiştir. İş sözleşmesi ve bordrolar İngilizce dilinde düzenlenmiş olup, davacı vekili müvekkilinin İngilizce bilmediğini ileri sürmüştür. Davalı işverence de, davacının İngilizce dilini bildiğini iddia ve ispat edilememiştir. Öte yandan Dairemiz uygulamasına göre, aylık ücretin en fazla yıllık 270 saatlik fazla mesaiyi kapsayacağı kararlaştırılabilir. Hal böyle olunca, davacının İngilizce dilini bilmemesi ve davalı işverenin bu konuda aydınlatma yükümünü de yerine getirmediği dikkate alınarak aylık ücretin fazla mesaiyi kapsadığı yönünde bir anlaşmanın varlığından söz edilemez. Davacının fazla mesai ücreti hesaplanmalı iken, fazla çalışmanın ücretin içinde olduğu kabul edilerek reddedilmesi hatalı olmuştur. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.